Pages

▼

Sunday, July 25, 2010

အေဖာ္ငါးကေလး အမွတ္တရ


တခါက က်မေမြးေန႔မွာ အိမ္မွာအလွေမြးဖို႔ ေရႊငါးေလးႏွစ္ေကာင္
လက္ေဆာင္ရခဲ႔ဖူးပါတယ္..
တေယာက္ထဲေနရတဲ႔ က်မအတြက္
အေဖာ္ရေအာင္လို႔တဲ႔ေလ..သူတို႔ေလးေတြဟာ က်မအတြက္
တကယ္ပဲအေဖာ္ၿဖစ္ခဲ႔ပါတယ္..
သူတို႔ေလးေတြကို က်မအိပ္ယာေဘးက
စားပြဲေပၚမွာ ဖန္အိုးလွလွေလးနဲ႔ထည္႔ၿပီး ေနရာေပးထားခဲ႔ပါတယ္..
က်မအိပ္ယာေပၚမွ ႀကည္႔လွ်င္ သူတို႔ကိုၿမင္နိုင္သလို..သူတို႔ကလဲ
က်မကိုၿမင္ေနရပါတယ္..က်မအိပ္ယာနိုးခ်ိန္တိုင္းမွာ သူတို႔ေလးေတြကို
အခ်ိန္မွန္အစာေကၽြးပါတယ္..တခါတေလ က်မအိပ္ယာထ ေနာက္က်လွ်င္
သူတို႔ေလးေတြက်မကို အသံေပးနွိဳးၿပီး အစာေတာင္းတတ္ပါတယ္..
မယံုမရွိနဲ႔ က်မကိုယ္ေတြ႔ပါ..ငါးကေလးမ်ား oxygen ရရန္ ေရမ်က္နွာၿပင္ေပၚကို
တက္ၿပီးေလရွဴတဲ႔အခါ ထြက္လာတဲ႔အသံဟာ က်မကိုနိုးထေစပါတယ္..
က်မအိပ္ယာထတာကိုၿမင္ရင္လဲ ဖန္အိုးထဲကေနက်မကိုႀကည္႔ရင္း
ၿပာယာခတ္ေနတတ္ပါတယ္..သူတို႔ေလးေတြကို အစာမေကၽြးခင္မွာ
အစာဘူးေလးကိုလႈပ္ၿပရင္း က်ီစယ္တဲ႔အခါ ဖန္အိုးေလးထဲကေန
အစာေနာက္ကိုအငမ္းမရလိုက္တတ္တဲ႔ သူတို႔ကိုႀကည္႔ရင္း က်မ ႀကည္ႏူးခဲ႔ရပါတယ္..

တခါတေလ က်မရဲ.သူငယ္ခ်င္းမ်ားရွိရာသို႔ ညအိပ္ သြားလည္တတ္ပါတယ္..
ေနာက္တေန႔ က်မအခန္းထဲသို႔ၿပန္ေရာက္ခ်ိန္မွာ သူတို႔ေလးေတြက်မကိုမေခၚပဲ စိတ္ေကာက္ေနတတ္ပါတယ္..(ငါးကစိတ္ေကာက္တတ္သလားလို႔ မေမးပါနဲ႔
အိမ္ေမြးတိရစၦာန္ေမြးဖူးသူတိုင္း သူတို႔ေလးေတြရဲ.စိတ္ကို ဖတ္တတ္ပါတယ္..

က်မအလုပ္ထဲမွာအဆင္မေၿပလို႔ စိတ္ညစ္တဲ႔အခါမ်ိဳးမွာ သူတို႔ေလးေတြကို
တိုင္တည္ၿပီးေၿပာၿပတတ္ပါတယ္..သူတို႔ေလးေတြက်မေၿပာတာကို
နားလည္လို႔ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အစာေကၽြးမယ္ထင္ၿပီး က်မကိုႀကည္႔ေနတာပဲၿဖစ္ၿဖစ္
က်မကေတာ႔ က်မေၿပာၿပေနတာေတြကို နားေထာင္ေနတယ္လို႔ယူဆပါတယ္..

အဲဒီလိုနဲ႔ ၁နွစ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ ငါးေလးတစ္ေကာင္ေသသြားခဲ႔ပါတယ္ ..
အဲဒီေန႔က က်မ..သူငယ္ခ်င္းအိမ္က ညအိပ္ၿပီးၿပန္လာတဲ႔ေန႔ေပါ႔..
ေရေပၚမွာေဘာေလာေပၚေနတဲ႔ ငါးေလးကိုႀကည္႔ၿပီး က်မငိုလိုက္ရတာ....
က်န္ခဲ႔တဲ႔ငါးေလးအတြက္ေရာ..ေသသြားတဲ႔ငါးေလးအတြက္ေရာေပါ႔...။

ငါးအေသေလးကို ကဒ္ထူဘူးလွလွေလးထဲမွာ နွင္းဆီပြင္႔ဖတ္ေလးေတြနဲ႔
အတူထည္႔ၿပီး ပင္လည္ထဲကို က်မသြားေမွ်ာခဲ႔ပါတယ္..အဲဒီေန႔က
က်မအလုပ္မသြားနိုင္ခဲ႔ပါဘူး..ေရာင္ကိုင္းေအာင္ငိုထားတဲ႔ က်မမ်က္နွာကို
သူငယ္ခ်င္းေတြၿမင္ေတာ႔ က်မကိုေလွာင္ေၿပာင္ႀကပါတယ္..
(က်မနဲ႔ငါးေလးေတြရဲ.သံေယာဇဥ္ကို သူငယ္ခ်င္းေတြ မသိႀကလို႔ပါ..)..

အဲဒီေန႔က..စၿပီး က်န္ခဲ႔တဲ႔ငါးေလးဟာ သိပ္မလႈပ္ရွားေတာ႔ပဲ
အၿမဲတန္းၿငိမ္ေနတတ္တာကို သတိထားမိပါတယ္..အစာလဲမေတာင္းေတာ႔ပါဘူး..
အစာဘူးကိုၿပရင္လဲ အနားကိုမလာေတာ႔ပါဘူး..၁လေလာက္အႀကာမွာပဲ..
အဲဒီငါးေလးေသသြားခဲ႔ပါတယ္..
တေကာင္ေသလို႔ ေနာက္္ေကာင္လိုက္ေသတာလား..
အသဲကြဲၿပီးေသသြားတာလား..သူတို႔ေလးေတြရဲ႔ သက္တမ္းကုန္ဆံုးသြားတာလား..
ဆိုတာ အတိအက်မသိရေပမဲ႔ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး ဘာအိမ္ေမြးတိရစၦာန္ကိုမွ
က်မ ..မေမြးေတာ႔တာ အခုခ်ိန္ထိပါပဲ..။
ပထမ ငါးေသေလးကို
ေမွ်ာခဲ႔တဲ႔ ပင္လယ္ထဲမွာပဲ...ဒုတိယ ငါးေသေလးကိုေမွ်ာေပးခဲ႔ပါတယ္..
"သူတို႔ေလးေတြ ၿပန္ဆံုနိုင္ႀကပါေစေလ"..........
at

12 comments:

  1. ကိုေဇာ္July 25, 2010 at 4:27 PM

    ျဖစ္တတ္တယ္။
    တကယ္လည္း ၾကံဳဖူးတယ္။
    က်ေနာ္ကေတာ႔ ေခြးေလးေတြနဲ႔ပါ။

    ReplyDelete
  2. ေန၀သန္July 25, 2010 at 4:36 PM

    ငါးေလးေတြမွာလည္း အသည္းနဲ႕ပါကြယ္... း))


    ခင္မင္တဲ့
    ေန၀သန္

    ReplyDelete
  3. အ႐ုပ္ကေလးJuly 25, 2010 at 5:06 PM

    ေသျခင္းတရားရဲ႕ .....
    အေျဖအနီးနားကိုေလွ်ာက္သြားခ်ိန္
    တဒဂၤေတာ့ မွင္သက္မိတဲ့စိတ္ .....
    တရိပ္ရိပ္နဲ႔ ျဖတ္ေက်ာ္လာတဲ့ဲ့ သံသရာမွာပဲ
    က်စ္ရစ္ၾကြင္းမဲ့ ငိုသံေတြၾကား
    လွည့္ျပန္လို႔ မရတဲ့အခ်ိန္ ....

    idulize(အ႐ုပ္ကေလး)

    ReplyDelete
  4. ညလင္းအိမ္July 25, 2010 at 5:08 PM

    ေအာ္ .. လူနဲ႔လူ
    တိရစာၦန္ န႔ဲ တိရစာၦန္
    လူ နဲ႔ တိရစာၦန္

    အားလံုးမွာ သံေယာဇဥ္ဆိုတာ ရိွတတ္ၾကတာပါပဲ ...

    ReplyDelete
  5. ျမစ္က်ဳိးအင္းJuly 25, 2010 at 7:27 PM

    က်ေနာ္ေတာ့ အိမ္ေမြးတိရိစာၦန္ေတြကို အစ လုပ္ျပီး မေမြးဘူး။ ကရိကထ ဒဏ္မခံနိင္တာရယ္ သံေယာဇဥ္တြယ္ျပီးမွ ေသခြဲ၊ ရွင္ခြဲ ခြဲရမွာရယ္ကို မျဖစ္ခ်င္လို႔။

    ReplyDelete
  6. busymozzeeJuly 25, 2010 at 8:42 PM

    ႏွပ္တမီးေလးေရ... နာငိုပလိုက္ရ... ျဗဲ.... သူတို႕စာလာလာဖတ္ပီးရင္ ညွက္ေရအျမဲက်ရတယ္... အဟင့္

    ReplyDelete
  7. အယ္ကိုJuly 25, 2010 at 11:11 PM

    သံေယာဇဥ္ႀကိဳးေတြ ျဖတ္ေတာက္ဖို႕ရယ္၊ အလိုလိုေဆြးေျမ႕သြားဖို႕ရယ္ ဆိုတာ အခ်ိန္အတိုင္းအတာတခု အထိလိုလိမ့္မယ္..
    ပိုစ့္ထဲက(က်မ)နဲ႕ငါးကေလး အတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္..... (ေကြကြင္းေနာက္ဆံုးျဖစ္ေခ်၏ )တဲ့ သိပ္မွန္တာဘဲဗ်ာ..... =)

    ReplyDelete
  8. နတ္ဆိုးေလးJuly 26, 2010 at 5:40 AM

    အင္း....
    ငါးေတာ့ မေမြးဖူးဘူးဗ်
    ဟမ္းစတားေလးေတြေတာ့ ေမြးဖူးတယ္..
    ပြားလာေတာ့ မနိုင္ဘူး..
    အကုန္ျပန္ေရာင္းပစ္ရတယ္

    ငါးေလးေတြအတြက္ စိတ္မေကာင္းပါဘူး

    ReplyDelete
  9. AnonymousJuly 26, 2010 at 8:41 AM

    နတ္သမီးေရ လာဖတ္သြားပါတယ္ေနာ္။ တခုအႀကံထပ္ေပးခ်င္ပါတယ္။ ဆရာႀကီးလုပ္တယ္ လို႔ေတာ႔မထင္ပါနဲ႔ အျမင္မေတာ္ လို႔ေထာက္ျပေပးပါတာေနာ္။ နတ္သမီးေရးတဲ႔စာေတြ က ကိုယ္႔အေတြးအေခၚကိုယ္႔အေတြ႔အႀကဳံနဲ႔ဖတ္လို႔ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ တခါတေလ နတ္သမီးေရး တဲ႔စာေတြမွာ တခါတေလ မဟုတ္ပဲ တခါတစ္ေလ ဆို တာမ်ဳိး ၁၉၇၆ က ဗိုလ္ေန၀င္းမွားေရးခဲ႔တဲ႔ တစ္ဦး၊ တစ္ေယာက္၊တစ္ခုမ်ဳိး အစရွိသျဖင္႔ တခါတေလမွာ စာလုံးေပါင္းအမွားတခ်ဳိ႔ညွပ္ပါ လာေနတတ္လို႔ပါ။ တကယ္လို႔ နတ္သမီး စာေရးနည္းအမွားနဲ႔အမွန္ ေကာင္းေကာင္းခြဲျခားသိခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းကိုယ္တိုင္ေရးထားတဲ႔ သူ႔ဘ၀ဇတ္ ေႀကာင္းအေႀကာင္းကို က်ေနာ႔ရဲ႔ justfreeman blog မွာ link လုပ္ေပးထားတာသြားဖတ္ႀကည္႔လို႔ရပါတယ္ေနာ္။
    တခါတေလမသိလို႔အျမန္လို႔လို႔ တခါတေလေခ်ာ္ ျပီးမွားတတ္တဲ႔အမွားေလးေတြကိုေတာ႔လုံး၀မေႀကာက္နဲ႔နတ္သမီးေရ။ အမွားကိုသိရင္အမွန္ကိုျပင္ျပီး ကိုယ္ယုံႀကည္ရာကိုဆက္သာလုပ္ပါ။
    ခင္မင္ေလးစားလွ်က္
    ဇာနည္ေမာင္

    ReplyDelete
  10. ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္)July 26, 2010 at 10:05 AM

    သံေယာဇဥ္ျဖစ္မိျပီဆိုရင္ တိရိစာၦန္အတြက္ဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ လူအတြက္ဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ ပူေလာင္ရတာပါဘဲေလ....
    မိသားစု မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေ၀းျပီး အထီးက်န္ေနရတဲ႕သူေတြအတြက္ေတာ႕ တိရိစာၦန္ဘဲျဖစ္ေစ အပင္ေလးတစ္ပင္ဘဲျဖစ္ေစ
    အေကာင္းဆံုး အေဖာ္ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္..
    ကုိယ္ခ်င္းစာမိပါတယ္..

    ReplyDelete
  11. အျဖဴေရာင္နတ္သမီးJuly 26, 2010 at 12:04 PM

    ဟုတ္ကဲ႔..ကိုဇာနည္ေရ..
    ၿပင္ၿပီးၿပီေနာ္..
    အဲဒီ ပို႕စ္ေတြက လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၁ႏွစ္က ေရးခဲ႔တဲ႔ ပို႕စ္ေတြကိုၿပန္တင္လိုက္တာမို႕ အမွားေတြကို ၿပင္ဖို႕သတိလြတ္သြားတာ..။
    သတိေပးတဲ႔အတြက္ေက်းဇူးပါေနာ္..။

    ReplyDelete
  12. ၿမတ္မြန္July 26, 2010 at 12:48 PM

    သံေယာဇဥ္ေပါ႔ မမရယ္..
    ခံစားခ်က္ကို နားလည္ပါတယ္..
    မြန္လဲ ေမြးဖူးလို႔..။

    ReplyDelete

Name/Url မှာ မိမိတို့ရဲ့ အမည်ကို ထည့်ပြီး Url မထည့်ပဲ Comment ပေးခြင်းအားဖြင့် Malware ရန်မှကင်းရှင်းနိုင်ပါသည်။