လေရာင္ေအာက္က လြမ္းကဗ်ာ

က်မေလ..
တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း ရင္ထဲမွာ အခ်စ္မရွိတဲ့သူျဖစ္ခ်င္ခဲ့တယ္..
အခ်စ္ရွိခဲ့ရင္လည္း မခ်စ္တတ္တဲ့သူတစ္ေယာက္  ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္..

ဘာျဖစ္လို႔မ်ား က်မရဲ႕ကိုယ္ထဲမွာ အခ်စ္ေတြ ၾကင္နာျခင္းေတြ နာက်င္ျခင္းေတြ လြမ္းဆြတ္ျခင္းေတြနဲ႔ ျပည့္ၾကပ္ေနခဲ့ရတာလဲ..
ဘာျဖစ္လို႔မ်ား ဘဝမွာ အစြဲလန္းႀကီးသူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနခဲ့ရတာလဲ..

သူနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး က်မေလ.. အစြဲလန္းႀကီးသူတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ရတယ္..
အခ်စ္တတ္ဆံုးသူ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္..
ရင္ထဲမွာ လြမ္းဆြတ္ျခင္းေတြ.. ၾကင္နာျခင္းေတြ.. နာက်င္ျခင္းေတြ ျပည့္ၾကပ္ခဲ့ရတယ္..

သူ႕ရဲ႕လွည့္စားမႈမာယာၾကားမွာ  က်မရဲ႕ႏွလံုးသားေလး ဒူးေထာက္ခဲ့ရၿပီလား..
ေအးျမတဲ့ လေရာင္ေအာက္မွာ က်မတို႔ေတြ႕ဆံုခဲ့ၾကတယ္..
လေရာင္ရဲ႕မႈန္ျပျပ အလင္းေရာင္ေအာက္မွာ ႏွစ္ေယာက္သား ကဗ်ာေတြ ေရးစပ္ခဲ့ဖူးတယ္..
ၿပီးေတာ့ လသာတဲ့ ညတစ္ညမွာပဲ က်မတို႔ လမ္းခြဲခဲ့ၾကတယ္..

အခုေတာ့ လမင္းႀကီးရဲ႕အရိပ္ အာဝါသအာက္မွာ က်မတစ္ေယာက္ထဲ..
သူျမတ္ႏိုးခဲ့ဖူးတဲ့ အလြမ္းကဗ်ာေလးေတြကိုေရးလို႕

နာက်င္ျခင္း ေဝဒနာေတြနဲ႔အတူ အထီးက်န္ လြမ္းေနဆဲပါေလ....

Posted in: ခံစားမႈတစ္စံု