Showing posts with label ပံုၿပင္. Show all posts
Showing posts with label ပံုၿပင္. Show all posts

Wednesday, November 14, 2012

အရွက္မဲ့စြာ လူျမင္ကြင္းမွာ မိတ္လိုက္ၾကရတဲ့ေခြးေတြရဲ႕က်ိန္စာ


“ေခြးေတြဟာ ဘာေၾကာင့္ လူျမင္ကြင္းမွာ အရွက္အေၾကာက္ကင္းမဲ့စြာ မိတ္လိုက္ၾကရပါသလဲ???” ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းဟာ အိႏၵိယႏိုင္ငံက စခဲ့ပါသတဲ့..။

ဟုတ္ေသာ္ရွိ မဟုတ္ေသာ္ရွိ က်မရဲ႕သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ အိႏၵိယသူေလး ေျပာျပခဲ့တဲ့ ပံုၿပင္ေလးတစ္ပုဒ္ကို ျပန္လည္မွ်ေဝေပးလိုက္ပါတယ္..။

ဟိုး... ေ႐ွးေ႐ွးတုန္းက အိႏၵိယႏိုင္ငံမွာ ၿမိဳ႕အသီးသီးကို ဘုရင္တစ္ပါးစီက အုပ္ခ်ဳပ္ၾကတယ္။
အဲဒီဘုရင္ေတြထဲက ဘုရင္တစ္ပါးဟာ အျပစ္တစ္ခုေၾကာင့္ ထီးနန္းက်ၿပီး သာမန္အရပ္အသားအျဖစ္ မိသားစုလိုက္ နယ္ႏွင္ဒါဏ္ေပးခံရပါတယ္။
အဲဒီဘုရင္ဟာ မိဖုရား၊ သားေတာ္(၇)ပါးတို႔နဲ႔အတူ  သာမန္အရပ္သားဘဝနဲ႔ ဘဝကိုႏွစ္ျမဳတ္လာလိုက္တာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ သားေတာ္(၇)ပါးဟာ အရြယ္ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။

တစ္ေန႔မွာ..
အဲဒီတိုင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ဘုရင္တစ္ပါးဟာ သမီးေတာ္ကိုလက္ဆက္ေပးဖို႔အတြက္ ေလးတင္ပြဲအခမ္းအနားတစ္ခုကို က်င္းပၿပီး သမက္ေတာ္ကိုရွာခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီေလးတင္ပြဲမွာ အရပ္သားအျဖစ္ ႀကီးျပင္းလာခဲ့တဲ့ နန္းက်ဘုရင္ရဲ႕သားေတာ္တစ္ပါးဟာ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ရင္း အႏိုင္ရခဲ့တဲ့အတြက္ မိမိႏွင့္လက္ဆက္ရမည့္ သတို႔သမီးေလာင္းကို မိခင္အားျပဖို႔အတြက္ အိမ္သို႔ေခၚေဆာင္လာခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီေခတ္က သားသမီးေတြဟာ မိခင္ရဲ႕စကားကို မွားသည္ျဖစ္ေစ၊ မွန္သည္ျဖစ္ေစ ေျမဝယ္မက် နားေထာင္ရပါတယ္။
အိမ္ကိုေရာက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ မင္းသားေလးဟာ အိမ္ေပါက္ဝကေန “ေမေမေရ.. ေမေမ့အတြက္ လက္ေဆာင္ပါတယ္..၊ ထြက္ၾကည့္ပါအံုး”လို႔ ေအာ္ေျပာလိုက္တယ္။

မိခင္ျဖစ္သူဟာ မီးဖိုထဲမွာ ခ်က္ျပဳတ္ရင္း အလုပ္ရႈပ္ေနတဲ့အတြက္ သားျဖစ္သူရဲ႕လက္ေဆာင္ဟာ စားစရာတစ္ခုခု (သို႔မဟုတ္)အသံုးအေဆာင္ ပစၥည္းတစ္ခုခုျဖစ္မယ္လို႔ ယူဆၿပီး
“ဟုတ္လား သားေရ.. သားရဲ႕လက္ေဆာင္ကို သားရဲ႕အစ္ကိုေတြကိုပါ မွ်လိုက္အံုးေနာ္” လို႔ လွည့္မၾကည့္ပဲေျပာလိုက္တယ္..။

သားျဖစ္သူဟာ..“ဟာ....... ေမေမ၊ သားရဲ႕လက္ေဆာင္က သားနဲ႔လက္ထပ္မယ့္သတို႔သမီးပါ”လို႔ေျပာလိုက္ေတာ့မွ မိခင္ဟာ ျပာျပာသလဲ မီးဖိုခန္းကေန ေျပးထြက္လာၿပီး သူေျပာလိုက္တဲ့စကားမွားသြားမွန္းကို သိသြားတယ္။
ေျပာၿပီးသားစကားကိုလည္း ျပန္ၿပီးရုတ္သိမ္းလို႔မရေတာ့တာေၾကာင့္ သားျဖစ္သူနဲ႔ေခၽြးမကို ငိုယိုၿပီး ေတာင္းပန္ယံုမွတစ္ပါး ဘာမွမတတ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။
အဲဒီေခတ္က အိႏၵိယလူမ်ိဳးမိဘေတြဟာ မိမိတို႔ေျပာၿပီးသားစကားကို ျပန္လည္ရုတ္သိမ္းပိုင္ခြင့္မရွိၾကဘူး၊ အဲဒါဟာ သူတို႔ရဲ႕အယူတစ္ခုပဲျဖစ္တယ္လို႔သိရပါတယ္။

မိခင္ရဲ႕ႏႈတ္ထြက္စကားအတိုင္း ဘုရင့္သမီးေတာ္ဟာ ကံဆိုးစြာနဲ႔ပဲ မင္းသား(၇)ပါးနဲ႔ ကံပါရရွာၿပီး မင္းသားတစ္ပါးစီနဲ႔ တစ္ညစီ ေနရရွာတယ္..။
တစ္ညမွာ မင္းသားတစ္ပါးနဲ႔ အၾကင္လင္မယားအျဖစ္ ခ်စ္တင္းေႏွာေနခ်ိန္၊
အခန္းေတြကလည္း လိုက္ကာသာရွိၿပီး တံခါးမရွိတဲ့အခန္းမ်ားျဖစ္တာေၾကာင့္ ေခြးတစ္ေကာင္ဟာ အဲဒီအခန္းထဲကို ဝင္သြားခဲ့တယ္။(အိမ္မွာေမြးထားတဲ့ေခြးလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ပါလိမ့္မယ္)။

ေခြးကိုေမာင္းထုတ္ေပမယ့္လည္း ေခြးဟာထြက္မသြားပဲ အခန္းထဲမွာပဲရွိေနသတဲ့..။
အဝတ္ဗလာနဲ႔မင္းသမီးဟာ ရွက္လည္းရွက္ ေဒါသလည္းထြက္တာေၾကာင့္ ေခြးကိုက်ိန္ဆဲလိုက္တယ္..။
“ငါ အရွက္ရေအာင္ လုပ္ခဲ့တဲ့ေခြး.. နင့္အလွည့္က်ရင္ လူျမင္ကြင္းမွာ အရွက္ကင္းမဲ့စြာ မိတ္လိုက္ရတဲ့သတၱဝါျဖစ္ပါေစ၊ လူတစ္ကာရဲ႕အၾကည့္ေအာက္မွာ ပုန္းေရွာင္မရေအာင္ အရွက္ရပါေစ”လို႕
က်ိန္ဆဲခဲ့တယ္။

အဲဒီလိုနဲ႔ ေခြးေတြရဲ႕ဘဝဟာ လူျမင္ကြင္းမွာမိတ္လိုက္ၾကၿပီး၊ လူေတြက ခဲေတြနဲ႔ေပါက္ၾက၊ ေရေတြနဲ႔ဖ်န္းၿပီး ခြဲတာေတာင္ မေျပးႏိုင္ပဲ အရွက္မဲ့ၾကရတဲ့ ျမင္ကြင္းကို စာဖတ္သူမ်ားလည္း ႀကံဳဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။

ကဲ.. ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲကြယ္..
အရွက္မဲ့စြာ လူျမင္ကြင္းမွာ မိတ္လိုက္ၾကရတဲ့ ေခြးေတြရဲ႕က်ိန္စာဟာ အိႏၵိယပံုျပင္က စခဲ့တယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းကို က်မရဲ႕သူငယ္ခ်င္း အိႏၵိယသူေလးက ပါးစပ္ရာဇဝင္တစ္ပုဒ္အေနနဲ႔ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။

မွတ္ခ်က္။  ။ ဤပံုျပင္ႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ဘာသာေရးအရေသာ္လည္းေကာင္း၊ လူမ်ိဳးေရးအရေသာ္လည္းေကာင္း၊ ယဥ္ေက်းမႈအရေသာ္လည္းေကာင္း၊ တစ္စံုတစ္ခု ထိခိုက္ နစ္နာမႈမ်ားရွိခဲ့ပါလွ်င္ က်မ၏တာဝန္သာျဖစ္ပါေၾကာင္း...။

Sunday, August 7, 2011

တ႐ုတ္ျပည္က Valentine's Day(သို႔) နတ္သမီးရဲ႕ ခ်စ္ပံုျပင္



“Nan ေရ.. ဒီေန႔ ဘာေန႔လဲ သိလား”
“ၾသဂုတ္လ(၆)ရက္၊ စေနေန႔ေလ..”
“အာ..အဲဒါကို ေျပာတာမဟုတ္ဘူး ဒီေန႔ဟာ Hazelတို႔ တ႐ုတ္လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ Valentine's Day ေန႔လို႔ေျပာတာ”
“ဟင္..ဟုတ္လား.. Nan ကိုေျပာျပပါလားဟင္..စိတ္ဝင္စားလို႔ပါ”
“တ႐ုတ္ျပည္မွာခ်စ္သူေတြအတြက္ ဒ႑ာရီပံုျပင္ေလးတပုဒ္ရွိခဲ့ဖူးတယ္”
ဟိုး.. ေ႐ွးေ႐ွးတုန္းကေပါ့...
ကၽြတ္ညြင္( Zhi Nv) လို႔ေခၚတဲ့ သက္တန္႔ေရာင္စဥ္ေတြကို ဖန္ဆင္းတဲ့ နတ္သမီးေလးတပါးဟာ လူ႔ျပည္ကို
ဆင္းသက္လာၿပီး ညိဳေလာင္( Niu Lang) လို႔ေခၚတဲ့ လယ္သမားေလးတေယာက္နဲ႔ ခ်စ္ၾကြမ္းဝင္ခဲ့တယ္။
အဲဒီလိုနဲ႔ လူေယာင္ဖန္ဆင္းထားတဲ့ သက္တန္႔ေရာင္စဥ္နတ္သမီးေလးနဲ႔ လယ္သမားေလးတို႔ဟာ အိမ္ေထာင္က်ခဲ့ၾကတယ္။
လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ဘဝကို အတူလက္တြဲၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္စြာေနလာၾကရင္း သား(၁)ေယာက္ သမီး(၁)ေယာက္ထြန္းကားၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ေကာင္းကင္ဘံုကိုေစာင့္ၾကပ္တဲ့ ဘုရင္ႀကီးနဲ႔ဘုရင္မတို႔ဟာ
လူ႔ျပည္ကို ဆင္းသက္လာၿပီး သက္တန္႔ေရာင္စဥ္နတ္သမီးေလးကို ေကာင္းကင္ဘံုေပၚကို ျပန္ေခၚသြားခဲ့ၾကတယ္။

လယ္သမားေလး ညိဳေလာင္ဟာ အဲဒီအခ်ိန္က်မွ သူ႔ရဲ႕မိန္းမကို သက္တန္႔ေရာင္စဥ္နတ္သမီးမွန္းသိခဲ့ရၿပီး
ညိဳေလာင္(Niu Lang)နဲ႔ ကေလး(၂)ေယာက္ဟာ နတ္သမီးေလးကို ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် လြမ္းဆြတ္ တမ္းတေနၾကရတယ္။

အဲဒီလို မိသားစုဝမ္းနည္းေၾကကြဲေနရတဲ့ အျဖစ္ကို မၾကည့္ရက္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ ညိဳေလာင္ေမြးထားတဲ့ စကားေျပာတတ္တဲ့ ႏြားထီးႀကီးဟာ သူ႔သခင္ျဖစ္တဲ့ ညိဳေလာင္ကိုေျပာသတဲ့..
“သခင္.. သခင့္ရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ကို ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး မၾကည့္ရက္ေတာ့ပါ..၊ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို သတ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ကိုယ္ေပၚက သားရည္ကို အသင္တို႔ သားအဖ(၃)ေယာက္ရဲ႕ ကိုယ္ေပၚမွာ လႊမ္းၿခံဳလိုက္ရင္ အသင္တို႔ရဲ႕ခႏၶာေတြဟာ ေကာင္းကင္ေပၚကို အလိုလို ပ်ံတက္သြားပါလိမ့္မယ္..၊ အဲဒီအခါ အသင္တို႔သားအဖ ေတြ႔ခ်င္ေနတဲ့ အကၽြႏု္ပ္၏ သခင္မ ကၽြတ္ညြင္(Zhi Nv) ကို ေတြ႔ေအာင္ရွာပါ” လို႔ ေျပာသတဲ့..။

လယ္သမားေလးဟာ ဇနီးသယ္ကို ေတြ႔ခ်င္လွေပမယ့္ သူေမြးထားတဲ့ ႏြားထီးႀကီးကို သတ္ဖို႔
ဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ျငင္းဆန္ေပမယ့္လည္း ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ေရြးစရာလမ္း တလမ္းပဲရွိတာေၾကာင့္ ႏြားထီးႀကီးကိုသတ္ၿပီး ႏြားသားရည္ကို သူ႔ရဲ႕ကိုယ္ေပၚမွာ လႊမ္းျခံဳ၊ ကေလး(၂)ေယာက္ကို ေတာင္းတေတာင္းစီမွာထည့္ၿပီး ႏြားသားရည္မ်ားနဲ႔ဖံုးအုပ္ၿပီး မိုးေပၚကို ပ်ံတက္ခဲ့တယ္။

လယ္သမားေလး ညိဳေလာင္နဲ႔ ကေလး(၂)ေယာက္ဟာ သက္တန္႔ေရာင္စဥ္နတ္သမီးေလးကို လိုက္ရွာရင္း ေကာင္းကင္ေပၚမွာ ဝဲပ်ံေနတာကို ျမင္ေတြ႔သြားတဲ့ ေကာင္းကင္ဘံုေစာင့္ နတ္မင္းႀကီးဟာ ဘဝျခင္းမတူၾကတဲ့ နတ္သမီးနဲ႔ လူသားတို႔ကို ျပန္လည္ေတြ႔ဆံုခြင့္ မေပးခ်င္တဲ့အတြက္ သူတို႔ႏွစ္ဦးရဲ႕အလယ္မွာ ႏို႔ရည္ကဲ့သို ျဖဴေဖြးေသာ က်ယ္ဝန္းလွတဲ့ ျမစ္ႀကီးတခုကို ဖန္ဆင္းခဲ့တယ္။

လယ္သမားေလး ညိဳေလာင္ဟာ
တဖက္ကမ္းမွ နတ္သမီးေလးရွိရာကို သြားဖို႔ ျမစ္ထဲက ေရေတြ မရွိေတာ့မွ သားအဖ(၃)ေယာက္ ျမစ္ကိုျဖတ္ၿပီး လမ္းေလွ်ာက္သြားႏိုင္မယ္ ဆိုတဲ့ အႀကံနဲ႔ သူ႔မွာ အသင့္ပါလာတဲ့ ဇြန္းခြက္ႀကီးနဲ႔ ျမစ္ထဲက ေရေတြကို ကုန္ေအာင္ခပ္ထုတ္ဖို႔ႀကိဳးစားေပမယ့္လည္း ဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏိုင္တဲ့အဆံုးမွာ လက္မႈိင္ခ်ရင္း ျမစ္ကမ္းတဖက္တခ်က္စီကေန လင္မယားႏွစ္ေယာက္ တေယာက္မ်က္ႏွာကို တေယာက္လွမ္းၾကည့္ေနၾကသတဲ့..။ သားသမီး(၂)ေယာက္ဟာလည္း မ်က္ႏွာငယ္ေလးေတြနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕မိခင္ သက္တန္႔ေရာင္စဥ္နတ္သမီးေလးကို လွမ္းၾကည့္ေနတဲ့ အျဖစ္ကို ၾကည့္ေနတဲ့ ေကာင္းကင္ဘံုကို ေစာင့္ၾကပ္တဲ့ ဘုရင္ႀကီးဟာ ညိဳေလာင္တို႔ မိသားစုအတြက္ သက္ညွာတဲ့အေနနဲ႔ အခြင့္အေရးတခုကိုေပးခဲ့တယ္။

အဲဒီအခြင့္ေရးကေတာ့ တႏွစ္မွာ တရက္၊ တရက္မွာ တခါသာ မိသားစု ေတြ႔ခြင့္ရွိမယ္ ဆိုတာပါပဲ။

အဲဒီလို ေတြ႔ခြင့္ရျပန္ေတာ့လည္း က်ယ္ဝန္းလွတဲ့ ေခ်ာင္းေရျပင္က်ယ္ႀကီးကို သားအဖ(၃)ေယာက္ ျဖတ္ေက်ာ္ဖို႔ ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့အေျခေနမ်ိဳးမွာ... အထီး အမ စံုတြဲ ငွက္က်ားေလးႏွစ္ေကာင္ဟာ
ညိဳေလာင္တို႔ သားအဖ(၃)ေယာက္ ျမစ္ကို ျဖတ္ေက်ာ္ႏိုင္ဖို႔ သူတို႔ရဲ႕ ရွည္လွ်ားလွတဲ့ အမွီးႏွစ္ခုကို ကုန္းတံတားေလးတခုအသြင္ ဖန္ဆင္းၿပီး သူတို႔ရဲ႕ ေက်ာကုန္းေပၚကေန ျဖတ္ေလွ်ာက္ေစတဲ့အတြက္ ညိဳေလာင္တို႔ မိသားစုေလးဟာ ျမစ္ရဲ႕တဖက္မွာ စံုေတြ႔ခြင့္ရၾကသတဲ့။
အဲဒီလို မိသားစုေလး တႏွစ္မွာ တခါ ျပန္စံုေတြ႕ၾကရတဲ့ ေန႔ေလးကို တ႐ုတ္ျပည္ရဲ႕ Valentinf's Day ( Qixi Folk Festival) လို႔ သတ္မွတ္ခဲ့ၾကတယ္..။

အဲဒီေန႔ေလးကို ေရာက္ရင္ တ႐ုတ္ျပည္မွာ လြမ္းဆြတ္ေၾကကြဲျခင္းနမိတ္ “မိုး”ေတြရြာေလ့ရွိတယ္။
ၿပီးေတာ့ အဲဒီညမွာ ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ရင္ အရမ္းေတာက္ပ လင္းလက္ေနတဲ့ ၾကယ္ေလးႏွစ္လံုးဟာ လေကြးေကြးေလးရဲ႕ တဖက္တခ်က္စီမွာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္အေနအထားမ်ိဳးျဖစ္ေနတတ္ၿပီး ၾကယ္ေသးေသးေလး ႏွစ္လံုးကေတာ့ ေဘးတဖက္စီမွာ ရွိေနတာကို ပံုျပင္နားေထာင္ရင္း အဖြားျပလို႔ ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္ခဲ့ဖူးတယ္။

အဲဒီပံုျပင္ေလးကို Hazel တို႔ တ႐ုတ္လူမ်ိဳး အဖြားေတြ၊ အေမေတြက သူတို႔ရဲ႕ေျမး၊ သားသမီးေတြကို အိပ္ယာဝင္ပံုျပင္အျဖစ္ ေျပာျပေလ့ရွိၾကတယ္..။

“ကဲ.. Nan ေရ..
Nan အတြက္ေတာ့ စာေရးစရာ ပံုျပင္ေလးတပုဒ္ရသြားၿပီေနာ္..
Hazel ကို ဘာေကၽြးမလဲ..”

“ေကၽြးမွာေပါ့ Hazel ရယ္.. မနက္ျဖန္ Nan နဲ႔ Hazel အျပင္မွာ မုန္႔သြားစားၾကမယ္ေနာ္.. ဟုတ္ၿပီလား”
“OK.. Nan..”

ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ထြက္သြားေသာ က်မ၏ အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္း Hazel အား လွမ္းၾကည့္ရင္း သူမေျပာျပေသာ ပံုျပင္ေလးထဲက ရင္နင့္ဖြယ္ရာ မိသားစုေလးအေၾကာင္းကို က်မ ဆက္၍ စဥ္းစားေနမိပါသည္။

နတ္သမီးႏွင့္ လူသား..မို႔ ဘဝျခင္း မတူညီသည္မွာ ထားေတာ့..
လူသားအခ်င္းခ်င္းတြင္လည္း မတူညီေသာ
ေငြဂုဏ္၊ ပညာဂုဏ္၊ မ်ိဳးရိုး၊ လူမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ အစရွိသည့္ မတူညီေသာ ဘဝႏွစ္ခု... လက္တြဲဖို႔ ႀကိဳးစားၾကသည့္အခါ မ်ားစြာခက္ခဲလွပါသည္။

တခ်ိဳ႕က မရ ရေအာင္ ညွိယူၾကသည္လည္းရွိသည္၊ ထိုသို႔ညွိယူရာတြင္ ေပးဆပ္ျခင္းမ်ား၊ ေၾကကြဲျခင္းမ်ားႏွင့္ ရင္နာစရာအျဖစ္အပ်က္ႏွင့္ ၾကံဳေတြ႔ၾကရမည္မွာ ဧကန္မုခ်ပင္ျဖစ္သည္။
ေပးဆပ္ျခင္းမ်ားစြာ...
ဆံုးရံႈးျခင္းမ်ားစြာ...
ေၾကကြဲျခင္းမ်ားစြာ...
အစရွိသည့္ ရင္နာစရာ အျဖစ္အပ်က္ ဒုကၡမ်ားမွ ကင္းေဝးၾကေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းရင္း...

Friday, June 10, 2011

Dragon Boat Festival(သို႕မဟုတ္) ေကာက္ညွင္းထုပ္ပြဲေတာ္




“နမ္းေရ... အလုပ္ၿပီးရင္ ဝန္ထမ္းေဆာင္မွာပါတီပြဲရွိတယ္..”
“OK.. နမ္းလာခဲ႔မယ္”
တရုတ္လူမ်ိဳး သူငယ္ခ်င္းမေလးရဲ႕ ဖိတ္ႀကားမႈေႀကာင္႔ အလုပ္မ်ားၿပီးေသာအခါ ဝန္ထမ္းမ်ားနားေနခန္းထဲသို႕ က်မသြားေရာက္ခဲ႔သည္။
“လာ..နမ္း.. ထိုင္”
တရုတ္လူမ်ိဳးဝန္ထမ္းမ်ားမွာ စားေသာက္ဖြယ္ရာအၿပည္႔ႏွင္႔ ေဖ်ာ္ရည္မကာမ်ားတင္ထားေသာ စားပြဲပတ္ပတ္လည္တြင္ထိုင္၍ ေပ်ာ္ရႊင္စြာစားေသာက္ရင္း စကားေၿပာေနရင္းမွ က်မထိုင္ရန္ ေနရာေပးရင္း..
“နမ္း..ဒီေန႔ဟာ က်မတို႕ တရုတ္လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ေကာက္ညွင္းထုပ္ပြဲေတာ္ေန႔ေလ”
က်မရဲ႕ ဝါသနာအတိုင္း Post တခုေတာ႔ရၿပန္ၿပီေပါ႔...
“ဟုတ္လား.. အဲဒီ ေကာက္ညွင္းထုပ္ပြဲေတာ္အေႀကာင္းေလး ေၿပာၿပေပးႏိုင္မလားဟင္”
“ရပါတယ္ နမ္းရဲ႕..ေၿပာၿပမွာေပါ႔.. ”
“ဒီလို..နမ္းရဲ႕...
ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက.. တရုတ္ၿပည္မွာ အႏုပညာကို အသက္ထက္ခ်စ္ၿမတ္ႏိုးတဲ႔ “ခၽြိယြမ္”(Qu Yuan)ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းေရးဆရာတေယာက္ရွိတယ္။
သူေရးတဲ႔ သီခ်င္းေတြကိုလည္း ပရိတ္သတ္က အရမ္းကိုႏွစ္သက္ႀကတယ္။
တခုထူးတာက သူဟာ အဲဒီအခ်ိန္က ဘုရင္ရဲ႕အုပ္ခ်ဳပ္ပံုကို မႏွစ္သက္သူၿဖစ္တဲ႔အတြက္ ကေလာင္လက္ႏွက္နဲ႕ တိုက္ပြဲဝင္သူတေယာက္လည္းၿဖစ္တယ္။
ၿပည္သူေတြကလည္း သူ႕ကို အရမ္းအားေပးႀကတာေပါ႔..
တေန႔ေတာ႔.. သူ႕ကို တိုက္ခိုက္သူ(နာမည္ဖ်က္သူ) တစုေႀကာင္႔ သူဟာ အလြန္အမင္းစိတ္ဓာတ္က်သြားခဲ႔တာလား ဒါမွမဟုတ္ စိတ္ဓာတ္ပ်င္းတာလား မသိပါဘူး.၊အႏုပညာသမားတေယာက္ရဲ႕ ခံစားခ်က္ဟာ သိပ္ၿပီးႏုလြန္းတယ္လို႕ပဲ ဆိုမလား..၊ ခံစားတတ္လြယ္တယ္လို႕ပဲေၿပာမလား..၊ သူဟာ ၿမစ္တခုထဲကို ခုန္ခ်ၿပီး ေသေႀကာင္းႀကံခဲ႔တယ္။

သူ႕ကိုခ်စ္တဲ႔ သူ႕ရဲ႕ပရိတ္သတ္ေတြဟာ သူခုန္ခ်သြားတဲ႔ၿမစ္ထဲက သူ႕ရဲ႕အေလာင္းကို ႀကိဳးစားၿပီး ရွာေဖြႀကေပမယ္႔ မိုးကလည္း သဲႀကီးမဲႀကီးရြာေနတာေႀကာင္႔ ရွာေဖြလို႕မရတဲ႔ေနာက္ဆံုးမွာ သူ႕ရဲ႕ကိုယ္ခႏၶာက အသားေတြကို ၿမစ္ထဲက ငါးေတြမစားေစဖို႕ ေကာက္ညွင္းနဲ႔လုပ္ထားတဲ႔ မုန္႔ေတြကို ငါးစာအၿဖစ္ အစားထိုးခ်ေကၽြးခဲ႔ႀကတယ္။
အဓိပၸါယ္ကေတာ႔ “သူတို႕ခ်စ္တဲ႔ ခၽြိယြမ္ ရဲ႕အသားကို မစားပါနဲ႔... ေကာက္ညွင္းမုန္႔ကိုသာစားပါ” ဆိုတဲ႔ အဓိပၸါယ္ေပါ႔..။

အဲဒီလို သနားစရာေကာင္းတဲ႔ ဇာတ္လမ္းေလးကို အစြဲၿပဳၿပီး သီခ်င္းေရးဆရာေလး ခၽြိယြမ္ကြယ္လြန္ခဲ႔တဲ႔ ဇြန္လ (၆) ရက္ေန႔ေရာက္တိုင္း ေကာက္ညွင္းမုန္႕မ်ားကို ၿမစ္ထဲကို ပစ္ခ်ၿပီး ငါးစာေကၽြးခဲ႔ႀကတယ္။
ၿပီးေတာ႔ ၿမစ္ထဲမွာ ေလွေလွာ္ၿပိဳင္ပြဲေတြကိုပါ က်င္းပေလ႔ရွိတယ္..။
ကဲ... ပံုၿပင္ေလးကေတာ႔ ဒါပါပဲကြယ္.. ”

“နမ္းေရ.. ေကာက္ညွင္းထုပ္ေလးေတြကို ၿမည္းႀကည္႕ပါအံုး.. ”
“ဟုတ္.. ေက်းဇူးပါ သူငယ္ခ်င္းရယ္..၊ ေကာက္ညွင္းထုပ္အတြက္ေရာ ပံုၿပင္ေလးအတြက္ပါ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္”



ဇြန္လ(၆) ရက္ေန႔တြင္ က်ေရာက္ခဲ႔ေသာ တရုတ္လူမ်ိဳးမ်ား၏ ရိုးရာပြဲေတာ္“ Dragon Boat Festival” ေန႔အား မွတ္တမ္းတင္အပ္ပါသည္ ။

မွတ္ခ်က္။ ။ စာေရးဆရာ၊ကဗ်ာဆရာ၊ သီခ်င္းေရးဆရာမ်ားႏွင္႔ အႏုပညာသမားအားလံုး၏ ခံစားခ်က္တြင္း ကိန္းေအာင္းေနေသာ ႏူးညံ႕ေသာႏွလံုးသားႏွင္႔ ၿပတ္သား၊မာေက်ာေသာစိတ္ဓာတ္တို႕မွာ တူညီေသာပမာနရွိေနသည္ကို “ခၽြိယြမ္”ဆိုသည္႔ သီခ်င္းေရးဆရာေလးက သက္ေသၿပခဲ႔ေလၿပီ။

Tuesday, February 1, 2011

အိမ္ေပါက္ဝက အနီေရာင္စာတန္းေလးမ်ား





က်မတို႕ၿမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားရဲ႕ ႏွစ္သစ္ကူးခ်ိန္ခါမွာ “တာစားၿခင္း” ဆိုတဲ႔ ရိုးရာအယူရွိသကဲ႔သို႕ တရုတ္လူမ်ိဳးမ်ားမွာလည္း “ႏွစ္စားၿခင္း” ဆိုတဲ႔ ရိုးရာအယူရွိႀကပါတယ္။

ပံုၿပင္ေလးတခုကို ေၿပာၿပမယ္ေနာ္....
ဟိုး...ေရွးေရွးတုန္းက ရြာတရြာမွာ တရုတ္ရိုးရာႏွစ္သစ္ကူးခ်ိန္ေရာက္တိုင္း “ႏွစ္စားၿခင္း” ဆိုတဲ႔ လူမ်ား၊
တရိစၦာန္မ်ား အေႀကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေႀကာင္႔ ေသေႀကႀကၿခင္း၊ လယ္ယာမ်ားပ်က္စီးဆံုးရံႈးၿခင္းမ်ား အစရွိတဲ႔ ကပ္ဆိုးနဲ႕ႏွစ္စဥ္ႀကံဳေတြ႔ႀကရတယ္။

အဲဒီအတြက္ ရြာသားမ်ားဟာ ႏွစ္သစ္ကူးခ်ိန္ေရာက္တိုင္း “ႏွစ္စားၿခင္း” ခံရမည္ကို စိုးရိမ္ေႀကာက္ရြံ႕လွ်က္ရွိႀကတာေပါ႔..။

တေန႔ေတာ႔ အဲဒီရြာကို အဖိုးအိုတဦး ေရာက္ရွိလာၿပီး “ႏွစ္စားၿခင္း” ဆိုတဲ႔ ဝိဥာဥ္နဲ႕အေပးအယူ တခုလုပ္သတဲ႔...။
အဲဒါကေတာ႔...
“ႏွစ္စားၿခင္း” ဆိုတဲ႔ လူတို႕ရဲ႕အသက္ဆံုးရံႈးၿခင္း အစား “လူမ်ားရဲ႕အသက္ကို မစားပဲ လူမ်ားပူေဇာ္ပသတဲ႔
စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားကိုသာ စားသံုးပါရန္”ေမတၱာရပ္ခံခဲ႔တဲ႔အခါ သေဘာတူညီမႈရခဲ႔တယ္ ဆိုရင္ပဲ လူေယာင္ဖန္ဆင္းထားတဲ႔ အဖိုးအိုဟာ နတ္သားအသြင္ကိုေၿပာင္းလဲၿပီး အဲဒီရြာကေန ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ႔တယ္။

အဲဒီအခ်ိန္က“စ”လို႕“ ႏွစ္စားၿခင္း” ဆိုတဲ႔ ကပ္ေဘးဆိုးမ်ားဟာလည္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ႔ၿပီး ရြာသားမ်ားဟာလည္း တရုတ္ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ကို ၿငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဆင္ႏႊဲႏိုင္ႀကေတာ႔တယ္။

ယခုအခ်ိန္ထိ တရုတ္လူမ်ိဳးမ်ားရဲ႕ ေဆြစင္မ်ိဳးဆက္ ယံုႀကည္လာခဲ႔ႀကတဲ႔ ဓေလ႔တခုကေတာ႔ အဖိုးအိုမွာခဲ႔တဲ႔
“ႏွစ္ေဟာင္းမွ ႏွစ္သစ္သို႕ ကူးေၿပာင္းတဲ႔အခ်ိန္ေရာက္တိုင္း ႏွစ္စားၿခင္း ဝိဥာဥ္ကို တားဆီးဖို႕အတြက္ ႏွစ္စားၿခင္းဝိဥာဥ္ေႀကာက္ရြံ႕တဲ႔ အနီေရာင္ စာရြက္မ်ားကို မိမိတို႕ရဲ႕ အိမ္ေပါက္၊ တံခါးေပါက္၊ ၿပတင္းေပါက္မ်ားမွာ ခ်ိတ္ဆြဲထားႀကဖို႕” ဆိုတဲ႔ စကားတခြန္းပါပဲ...။



တရုတ္ရိုးရာအယူအရ တရုတ္ရိုးရာႏွစ္သစ္ကူးခ်ိန္မွာ “ႏွစ္စားၿခင္း” ဆိုတဲ႔ စီးပြားေရးက်ဆင္းမႈ၊ က်န္းမာေရး ယုတ္ေလ်ာ႔မႈ၊ မေကာင္းေသာ ေဘးဆိုးမ်ား မိမိတို႕မိသားစုအေပၚသို႕ မက်ေရာက္ေစရန္ ႏွစ္စားၿခင္း ဝိဥာဥ္ကို
အစားအေသာက္မ်ားနဲ႕ ပူေဇာ္ပသရင္း

မိမိတို႕ရဲ႕ အိမ္ေပါက္၊ တံခါးေပါက္၊ ၿပတင္းေပါက္မ်ားမွာ အနီေရာင္စာရြက္မ်ားကို အလွဆင္ခ်ိတ္ဆြဲထားၿခင္းႏွင္႔

ေဗ်ာက္အိုးမ်ား က်ယ္ေလာင္စြာေဖာက္ခြဲ၍ ကပ္ေဘးဆိုးမ်ားကို ေမာင္းထုတ္သည္႔ ဓေလ႔ကို ယခုအခ်ိန္ထိ ယံုႀကည္စြာ ဆက္လက္ထိမ္းသိမ္းလာခဲ႔ရင္း တရုတ္ရိုးရာ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာဆင္ႏႊဲႀကၿခင္းၿဖစ္သည္။



မွတ္ခ်က္။ ။ တရုတ္ရိုးရာႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္သမိုင္းႏွင္႔ ပတ္သက္သည္႔ အထက္ပါ ပံုၿပင္မွ အေႀကာင္းအရာ တစံုတရာမွားယြင္းလြဲေခ်ာ္မႈမ်ားရွိခဲ႔ပါလွ်င္ က်မ၏ ဘာသာၿပန္မွားယြင္းမႈသာၿဖစ္ပါေႀကာင္း ဝန္ခံရင္း
တရုတ္ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ အခ်ိန္ေရာက္တိုင္း ကြယ္လြန္သြားႀကၿပီၿဖစ္ေသာ ေဖေဖနဲ႕ ေမေမတို႕ကို ရိုးရာအစဥ္မပ်က္ ကန္ေတာ႔ရင္း ေဖေဖနဲ႕ေမေမတို႕ ေကာင္းရာဘံုကေန သမီးကို သာဓုေခၚႏိုင္ပါေစ။

http://seaandangel.blogspot.com/2010/03/blog-post_04.html

သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုး ႏွစ္သစ္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေၿမ႕ႀကပါေစရွင္...



Happy Chinese New Year.....

Wednesday, September 22, 2010

ကဲ..လူစံုရင္ ပံုေၿပာၿပမယ္


ဒီေန႕ဟာ တရုတ္ရိုးရာ “Full Moon Day ” ၿဖစ္တဲ႔အတြက္ သူငယ္ခ်င္းတို႕ကို “Full Moon Cake ”လို႕ေခၚတဲ႔ “လ”မုန္႔ရဲ႕ ပါးစပ္ရာဇဝင္ ပံုၿပင္ေလးတစ္ပုဒ္ကို ေၿပာၿပပါရေစ.......
ဟိုး......
ေရွးေရွးတုန္းက တရုတ္ၿပည္က ရြာတစ္ရြာမွာ..ၿမွားပစ္အလြန္ကၽြမ္းက်င္တဲ႔ “ဟုန္ရီ”(Hou Yi) ဆိုတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ရွိတယ္..။သူ႕မွာ “ေခ်ာင္အာ”(Chang Er)ဆိုတဲ႔ သိပ္ေခ်ာ သိပ္လွတဲ႔ ဇနီးေလးလည္းရွိတယ္..တဲ႔။
တစ္ေန႔ ေကာင္းကင္ေပၚမွာ ေန(၁၀)စင္း တစ္ၿပိဳင္နက္တည္း ထြန္းလင္းတဲ႔အတြက္ ကမၻာႀကီးဟာ မီးေလာင္လုမတတ္ ပူၿပင္းလာၿပီး ပင္လယ္ေရေတြဟာလည္း ခန္းေၿခာက္စၿပဳလာခဲ႔တယ္။ အဲဒီအေႀကာင္းကို “ဟုန္ရီ” သိသိၿခင္းပဲ..သူ႕မွာရွိတဲ႔ ေလးနဲ႕ ၿမွားေတြကိုယူၿပီး အၿမင္႔ဆံုးေတာင္ၿဖစ္တဲ႔ “ကူလြင္”(Kun Lun) ေတာင္ေပၚကို ခဲရာခဲဆစ္ ႀကိဳးစားၿပီးေရာက္ေအာင္တက္ခဲ႔တယ္...။
အဲဒီေတာင္ေပၚကေန ေန(၁)စင္းကိုခ်န္ၿပီး က်န္တဲ႔ ေန(၉) စင္းကို သူ႕ရဲ႕ၿမွားေတြနဲ႔ေၿခဖ်က္ႏိုင္ခဲ႔တယ္..။

အဲဒီအခ်ိန္က“စ”ၿပီး ၿမွားပစ္သမားေလး “ဟုန္ရီ”ဟာ ကမၻာေၿမနဲ႕ လူသားေတြကို ကယ္တင္ခဲ႔တဲ႔ လူစြမ္းေကာင္းတစ္ေယာက္ၿဖစ္လာခဲ႔တာေပါ႔.။
အဲဒီအၿဖစ္အပ်က္ေတြကို အစ အဆံုးၿမင္ေတြ႕ခဲ႔ရတဲ႔ နတ္ၿပည္က နတ္မင္းႀကီးရဲ႕ မိဖုရားဟာ လူစြမ္းေကာင္း “ဟုန္္ရီ”ကို နတ္ေဆးလံုးတစ္လံုးခ်ီးၿမွင္႔ခဲ႔တယ္။
အဲဒီနတ္ေဆးလံုးရဲ႕အစြမ္းသတၱိကေတာ႔... ရုပ္ပ်ိဳကိုယ္နုၿပီး နတ္စည္းစိမ္နဲ႔တကြ နတ္ၿပည္မွာ စံစားရင္း ထာဝရ အသက္ရွင္သန္ေနေစႏိုင္တယ္..တဲ႔။
ဇနီးသည္ကိုခ်စ္တဲ႔ “ဟုန္ရီ”ဟာ အဲဒီနတ္ေဆးလံုးကို ေသာက္ၿပီး နတ္ၿပည္မွာ ထာဝရ ေပ်ာ္ရႊင္စြာေနႏိုင္တဲ႔ အခြင္႔အေရးကို ရေပမဲ႔ သူခ်စ္ရတဲ႔ ဇနီးကို မခြဲႏိုင္တာေႀကာင္႔ နတ္ေဆးလံုးကို မေသာက္ပဲ ဇနီးသည္ကို အေႀကာင္းစံုေၿပာၿပကာ... သိမ္းထားေစခဲ႔တယ္..။
စိတ္ဆိုတာကလည္း အခက္သားလား.... “ဟုန္ရီ”ရဲ႕ဇနီး..“ေခ်ာင္အာ”ေလးဟာ “ဟုန္ရီ”မရွိတုန္း နတ္ေဆးလံုးကို စမ္းသပ္ခ်င္တဲ႔စိတ္နဲ႔ ေသာက္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ...မိန္းမေခ်ာေလး “ေခ်ာင္အာ”ရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ဟာ ေလေပၚကိုေၿမာက္တက္သြားၿပီး “လ”ရွိရာကို ပ်ံတက္သြားခဲ႔တယ္..။ နတ္ေဆးလံုးရဲ႕အစြမ္းအရ မိန္းမေခ်ာေလး “ေခ်ာင္အာ”ဟာ ဘယ္ေတာ႔အခါမွ လူ႕ၿပည္ကို ၿပန္မလာႏိုင္ေတာ႔ပဲ (အရွင္ထြက္ သေဘာမ်ိဳးနဲ႕)“လ”ေပၚမွာပဲ မင္းသမီးေလးတစ္ပါးအၿဖစ္နဲ႕ ရာသက္ပန္ေနသြားရင္း ၿပင္လို႕မရေတာ႔တဲ႔ သူမရဲ႕အမွားကို ေနာင္တရေနေတာ႔တာေပါ႔..။
ၿမွားပစ္သမားေလး “ဟုန္ရီ” ကလည္း သူ႕ရဲ႕ဇနီးေခ်ာေလးကို လူ႕ၿပည္ကေန လြမ္းယံုကလြဲလို႕ဘာမွမတတ္ႏိုင္ရွာပဲ ဇနီးသည္ကိုလြမ္းတိုင္း “လ”ကိုပဲ ေမာ႔ႀကည္႔ေနေတာ႔တာေပါ႔..။
အဲဒီ တရုတ္ရိုးရာ ပံုၿပင္ကို အစြဲၿပဳၿပီး တရုတ္လူမ်ိဳးေတြဟာ အဲဒီေန႔ကိုေရာက္တိုင္း မိသားစုေတြ ဘယ္လိုအေႀကာင္းေႀကာင္႔နဲ႕မွ အေဝးတစ္နယ္ဆီကို ေရာက္ေနတဲ႔ သူၿဖစ္ေနပါေစ... မိသားစုေတြ ၿပန္ဆံုႀကၿပီး “Moon Cake”လို႕ေခၚတဲ႔ “လ”မုန္႕ကို စားေသာက္ႀကတယ္။ အဲဒီေန႔မွာ သူတို႕အဓိက စားႀကတဲ႔ အရာေတြကေတာ႔...
(၁) Moon Cake (လမုန္႔) ။ ။ မိသားစုေတြ “လ”ကဲ႔သို႕ လံုးဝိုင္းတဲ႔ အရာထဲမွာ အတူတကြ ရွိေစရန္။

(၂)Grape (စပ်စ္သီး) ။ ။တစ္ခိုင္တည္းမွာ မိသားစုေတြ တစ္စုတစ္စည္းတည္း ရွိေနေစရန္။
(၃)Pear (သစ္ေတာ္သီး) ။ ။သစ္ေတာ္သီးကို တရုတ္လို “Li” လို႕ေခၚပါတယ္...
လမ္းခြဲၿခင္းကို တရုတ္လို “Fen Li” လို႕ေခၚပါတယ္...အဲဒီေတာ႔ သစ္ေတာ္သီး “ Li” ကိုစားၿခင္းၿဖင္႔ လမ္းခြဲၿခင္း “Fen Li ”မွကင္းေဝးႏိုင္ေစရန္ ရည္ညႊန္းၿပီး အယူတစ္ခုအၿဖစ္သတ္မွတ္ ခဲ႔ႀကၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။
တရုတ္ရိုးရာ လၿပည္႔ေန႔ရဲ႕ အခ်ိန္အခါေလးမွာ ကၽြန္မကေတာ႔ “လမုန္႔”ကိုစားရင္း ရွင္ကြဲ ကြဲခဲ႔ရတဲ႔ “ဟုန္ရီ” နဲ႔ “ေခ်ာင္အာ” တို႕အတြက္ ေနာင္ဘဝဆက္တိုင္းမွာ ဒီလို အၿဖစ္ဆိုးေတြနဲ႔ မႀကံဳမိေစရန္ ဆုေတာင္းရင္း....ပံုၿပင္ေလးကို အဆံုးသတ္လိုက္ပါရေစေနာ္...။ မိဘ၊ေဆြမ်ိဳး မ်ားနဲ႕ခြဲခြာၿပီး ႏိုင္ငံရပ္ၿခားမွာ ေရာက္ရွိေနႀကေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုလည္း မိမိတို႕ရဲ႕ မိဘ၊ ေဆြမ်ိဳးမ်ားနဲ႕ အၿမန္ဆံုးေတြ႕ဆံုရန္ႏွင္႔ ခ်စ္သူမ်ား အေႀကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေႀကာင္႔ ေဝးကြာၿခင္း ဒုကၡမွ ကင္းေဝးႀကပါေစရွင္...။

Monday, January 11, 2010

အခ်စ္ပံုၿပင္ေလးတပုဒ္


ဒီရက္ပိုင္း အလုပ္ေတြတအားရႈပ္ေနၿပီး အရမ္းကို ပင္ပမ္းေနတဲ႔ ကာလပါပဲ...။သူငယ္ခ်င္းတို႕ကို တကယ္႔အၿဖစ္အပ်က္ ပံုၿပင္ေလးတပုဒ္ ေၿပာၿပခ်င္တာေႀကာင္႔...ဒီpost ေလးကို ေရးၿဖစ္ခဲ႔တယ္..။မႀကာေသးခင္ အခ်ိန္ေလးကေပါ႔ေနာ္....သိပ္ခ်စ္ႀကတဲ႔ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရွိတယ္။ သစၥာတရား၊ သိကၡာတရား နဲ႕ အခ်စ္ကို တန္ဖိုးထားတဲ႔ ေကာင္ေလးနဲ႔ အရာရာတိုင္းကို သံသယမ်က္လံုးနဲ႕အၿမဲႀကည္႕တတ္တဲ႔ စိတၱဇဆန္တဲ႔ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ဟာ အရူးအမူးခ်စ္ခဲ႔ႀကတယ္..တဲ႔။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ဟာ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ မ်က္စိေအာက္က အေပ်ာက္မခံပဲ တတြဲတြဲေပါ႔..။ ၿပီးေတာ႔ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အခ်စ္အား ၿပိဳင္ႀကတဲ႔အခါ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို နာက်င္ေအာင္လုပ္တတ္ႀကတယ္..။ ေကာင္ေလးက သူ႕ကိုယ္သူ နာက်င္ေအာင္လုပ္တဲ႔အခါမ်ိဳးမွာ ေကာင္မေလးကလည္း သူ႕ကိုယ္သူ ႏွစ္ဆနာက်င္ေအာင္ၿပန္လုပ္ရင္း အခ်စ္စမ္းတတ္သတဲ႔..။ အဲဒီလိုနဲ႔...သူတို႕ႏွစ္ဦးရဲ႕ ႏွစ္ပတ္လည္ ေန႔ေလးတစ္ေန႔မွာ....သူတို႕ရင္ထဲက စိတ္ကူးေလးေတြကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ဖို႕ တိုင္ပင္ထားခဲ႔ႀကတယ္...။အဲဒီႏွစ္ပတ္လည္ေန႔ကိုလည္းေရာက္လာေရာ...သစၥာတရားနဲ႕ အခ်စ္ကို တန္ဖိုးထားတဲ႔ ေကာင္ေလးကို အဲဒီေကာင္မေလးက သစၥာတရားကို ေစာ္ကားတဲ႔စကားတစ္ခြန္းကို ေၿပာမိလိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ ေကာင္ေလးဟာ ႏွလံုးသားေတြ ေပါက္ထြက္လုမတတ္ခံစားရင္း ဆက္ၿပီးမခံစားႏိုင္ေတာ႔တာေႀကာင္႔ သူ႕ကိုယ္သူ နာက်င္ေအာင္ လုပ္မိလိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ စိတ္ႀကီးတဲ႔ေကာင္မေလးဟာ သူ႕ကိုသူ နာက်င္ေအာင္ၿပန္္လုပ္ပါေလေရာ..။ရင္ကြဲလုမတတ္ခံစားေနရတဲ႔ေကာင္ေလးဟာ သူ႕ကိုယ္ေပၚက ဒါဏ္ရာေတြကို မမႈပဲ ေကာင္မေလးကို နာက်င္ေအာင္မလုပ္မိေစဖို႕ ထိန္းခဲ႔ေပမယ္႔ စိတ္ႀကီးတဲ႔ေကာင္မေလးဟာ...အဲဒီေကာင္ေလးရဲ႕ေရွ႕မွာပဲ သူ႕ကိုယ္သူ နာက်င္ေအာင္ ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္ၿပခဲ႔တယ္..။ စိတ္ထားႏူးညံ႕တဲ႔ေကာင္ေလးဟာ ေကာင္မေလးရဲ႕ရူးသြပ္မႈေတြကို မခံမရပ္ႏိုင္ေတာ႔တာေႀကာင္႔ ေကာင္မေလးအနားကေန ေၿပးထြက္သြားခဲ႔တယ္..။ အဲဒီမွာတင္ပဲ...ေကာင္မေလးလည္း ေဆာက္တည္ရာမရၿဖစ္ၿပီး ရူးသြပ္သြားခဲ႔တဲ႔အတြက္ ေကာင္မေလးကို ပါတ္ဝန္းက်င္က စိတၱဇေဆးရံုကပိို႕ေပးခဲ႔ႀကတယ္..။ အဲဒီလိုပဲ...ဒဏ္ရာေတြရထားတဲ႔ေကာင္ေလးဟာ တညလံုး ႏွင္းေတာထဲမွာ ေမ႔ေမ်ာေနတာကို လမ္းသြား လမ္းလာေတြက ေတြ႕ၿပီး ေဆးရံုကို ပို႕ေပးခဲ႔ႀကတယ္..။ေနာက္တေန႔မွာေတာ႔ ေကာင္ေလးဟာ သတိၿပန္လည္လာေပမယ္႔ ဘာကိုမွ မမွတ္မိေတာ႔တဲ႔ အတိတ္ေမ႔ေဝဒနာကို တသက္လံုးခံစားသြားရေတာ႔တာပါပဲ..။သိပ္ခ်စ္ခဲ႔ႀကတဲ႔ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး...မိုက္ရူးရဲဆန္တဲ႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို နာက်င္ေအာင္လုပ္တဲ႔အက်င္႔ေႀကာင္႔ရယ္..။ လူတိုင္းကို သံသယ ထားတတ္တဲ႔ အက်င္႔ဆိုးေႀကာင္႔ရယ္..။ အခ်စ္လြန္ကဲၿပီး ခံစားလြန္းသူတို႕ရဲ႕ ေနာက္ဆံုး...ရင္ကြဲဖြယ္ၿဖစ္ရပ္ေလးကို သခၤန္းစာယူရင္း...ခ်စ္သူေတြႀကားမွာ သံသယမ်ားကင္းေဝးႀကပါေစ...လို႕ဆႏၵၿပဳရင္း...

Tuesday, November 24, 2009

“ဖားကေလး”..ပံုၿပင္...




ၿမန္မာပံုၿပင္မ်ားထဲမွ "ေရအိုင္ထဲကဖားကေလး" ပံုၿပင္ကို ၿမန္မာလူမ်ိဳးတိုင္း သိႀကပါတယ္ ။ ေရအိုင္ေလးက္ိုပဲ ၿမင္ဖူးတဲ႔ ဖားကေလးဟာ သူေနခဲ႔တဲ႔ ေရအိုင္ေလးကို အလြန္ႀကီးမားက်ယ္ၿပန္႔တယ္လို႔ ထင္ထားခဲ႔ေပမဲ႔ ပင္လယ္ႀကီးကိုလဲၿမင္ေရာ..သူေနခဲ႔တဲ႔ေရအိုင္ေလးဟာ ဘယ္ေလာက္ေသးတယ္ဆိုတာ သိသြားရတဲ႔ပံုၿပင္ပါ...။က်မႀကားဖူးတဲ႔ Cyprus က..."ဖားကေလး" ပံုၿပင္ကေတာ႔....ေမွ်ာ္စင္ထိပ္ဆံုးကို ေရာက္ေအာင္ႀကိဳးစားတဲ႔ "ဖားကေလး" ပံုၿပင္ပါ...။ တစ္ေန႔မွာ ဖားကေလးတစ္ေကာင္ဟာ ..ေမွ်ာ္စင္ထိပ္ဆံုးကို ေရာက္ဖို႔ ေမွ်ာ္စင္တစ္ခုရဲ႕ ေအာက္ေၿခကေန တဆင္႔ၿပီး တဆင္႔ ခုန္တက္လိုက္ ...ၿပဳတ္က်လိုက္...ေနာက္တခါ..ခုန္တက္လိုက္...ၿပဳတ္က်လိုက္နဲ႔...အႀကိမ္ႀကိမ္ႀကိဳးစားေနခဲ႔တယ္...အဲဒီအၿဖစ္အပ်က္ကို...တၿခားဖားေတြက..."မၿဖစ္နိုင္တာ...အဓိပၸါယ္မရွိတာေတြကို လုပ္ေနတာ"....ဆိုၿပီး..ေလွာင္ေၿပာင္ႀကတယ္...ဒါေပမဲ႔..စိတ္ဓာတ္ခိုင္မာတဲ႔ဖားကေလးဟာ...တၿခားဖားေတြရဲ႕ ေၿပာစကားကို..ဂရုမစိုက္ပဲ..မေလွ်ာ႕ေသာ..ဇြဲ..လံု႕လ..ဝီရိယ..နဲ႔..ေန႔ေပါင္း..လေပါင္း..မ်ားစြာႀကိဳးစားလိုက္တာ..တစ္ေန႔မွာ..ေမွ်ာ္စင္ရဲ႕ ထိပ္ဆံုးကို တစ္ကယ္ပဲ ေရာက္သြားခဲ႔တယ္..။က်မေၿပာခ်င္တာကေတာ႔...ကိုယ္ၿဖစ္ခ်င္တဲ႔ရည္မွန္းခ်က္....ကိုယ္ၿဖစ္ခ်င္တာကို.."ၿဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ...ဆိုတာကိုပါပဲ...။ "မၿဖစ္ႏိုင္တာမရွိဘူး" ဆိုတဲ႔ ခံယူခ်က္ကို...ႏွလံုးသြင္းပါ...။ သင္..ေအာင္ၿမင္လာပါလိမ္႔မယ္..။ သူငယ္ခ်င္းတို႔အားလံုး..ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ကို...အၿမန္ဆံုး...ေရာက္ႏိုင္ႀကပါေစလို႕..ဆႏၵမ်ားစြာၿဖင္႔.....

(အဖ်က္စကားေတြကို အာရံုမထားဖို႕ေတာ႔လိုပါတယ္).

Cyprus မွာ စစ္မႈထမ္းသူတိုင္း စိတ္ဓာတ္ၿမွင္႔တင္ေရး ပံုၿပင္အၿဖစ္ ဒီပံုၿပင္ေလးကို လူတိုင္းသိႀကပါတယ္။ ပံုၿပင္ေလးအတြက္ “ဖား”သတၱဝါကို ေရြးၿပီးသံုးရတဲ႔ အေႀကာင္းရင္းကေတာ႔ “ဖားမွာ သူမ်ားေတြေၿပာစကားကို ဂရုစိုက္နားေထာင္ဖို႕ “နား”မပါလို႕ပါတဲ႔ေလ...။း)..း)

Saturday, October 3, 2009

“လမုန္႔” ထဲက...ဒ႑ာရီတစ္ပုဒ္


၃.၁၀.၂၀၀၉ (စေနေန႕)ဟာ သီတင္းကၽြတ္လၿပည္႔ေန႔ပါ။ သီတင္းကၽြတ္လၿပည္႔ေန႔ အေႀကာင္းကိုေတာ႔ ၿမန္မာလူမ်ိဳးတိုင္း သိၿပီးသားၿဖစ္တဲ႔အတြက္ ေထြေထြထူးထူး မေရးလိုေတာ႔ပါ..။ တရုတ္စားေသာက္ဆိုင္ႀကီးမွာ အလုပ္လုပ္ေနရတဲ႔ ကၽြန္မအတြက္ တရုတ္ရိုးရာ “Full Moon Day ” ဟာ ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ “သီတင္းကၽြတ္ လၿပည္႕ေန႕” နဲ႕ ထူးထူးၿခားၿခားတိုက္ဆိုင္ေနပါတယ္။ ဒီေန႕ ကၽြန္မတို႕ ဝန္ထမ္းေတြ စုၿပီး ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲၿပဳလုပ္ၿပီး ပါတီပြဲေလးတစ္ခုက်င္းပၿဖစ္ႀကတယ္။ အဲဒီမွာ ကၽြန္မစိတ္ဝင္တစားနားေထာင္ခဲ႔ရတဲ႔ အေႀကာင္းကေတာ႔....“Full Moon Cake ”လို႕ေခၚတဲ႔ “လ”မုန္႔ရဲ႕ ပါးစပ္ရာဇဝင္ ပံုၿပင္ေလးတစ္ပုဒ္ရဲ႕အေႀကာင္းပါပဲ..။ဟိုး...ေရွးေရွးတုန္းက တရုတ္ၿပည္က ရြာတစ္ရြာမွာ..ၿမားပစ္အလြန္ကၽြမ္းက်င္တဲ႔ “ဟုန္ရီ”(Hou Yi) ဆိုတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ရွိတယ္..။သူ႕မွာ “ေခ်ာင္အာ”(Chang Er)ဆိုတဲ႔ သိပ္ေခ်ာ သိပ္လွတဲ႔ ဇနီးေလးလည္းရွိတယ္..တဲ႔။
တစ္ေန႔...ေကာင္းကင္ေပၚမွာ ေန(၁၀)စင္း တစ္ၿပိဳင္နက္တည္း ထြန္းလင္းတဲ႔အတြက္ ကမၻာႀကီးဟာ မီးေလာင္လုမတတ္ ပူၿပင္းလာၿပီး ပင္လယ္ေရေတြဟာလည္း ခန္းေၿခာက္စၿပဳလာခဲ႔တယ္။ အဲဒီအေႀကာင္းကို “ဟုန္ရီ” သိသိၿခင္းပဲ..သူ႕မွာရွိတဲ႔ ေလးနဲ႕ ၿမားေတြကိုယူၿပီး အၿမင္႔ဆံုးေတာင္ၿဖစ္တဲ႔“ကူလြင္”(Kun Lun) ေတာင္ေပၚကို ခဲရာခဲဆစ္ ႀကိဳးစားၿပီးေရာက္ေအာင္တက္ခဲ႔တယ္...။ အဲဒီေတာင္ေပၚကေန ေနတစ္စင္းကိုခ်န္ၿပီး က်န္တဲ႔ ေန(၉) စင္းကို သူ႕ရဲ႕ၿမားေတြနဲ႔ ေၿခဖ်က္ႏိုင္ခဲ႔တယ္..။အဲဒီအခ်ိန္က“စ”ၿပီး ၿမားပစ္သမားေလး “ဟုန္ရီ”ဟာ ကမၻာေၿမနဲ႕ လူသားေတြကို ကယ္တင္ခဲ႔တဲ႔ လူစြမ္းေကာင္းတစ္ေယာက္ၿဖစ္လာခဲ႔တယ္..။ အဲဒီအၿဖစ္အပ်က္ေတြကို အစ အဆံုးၿမင္ေတြ႕ခဲ႔ရတဲ႔ နတ္ၿပည္က နတ္မင္းႀကီးရဲ႕ မိဖုရားဟာ လူစြမ္းေကာင္း “ဟုန္္ရီ”ကို နတ္ေဆးလံုးတစ္လံုးခ်ီးၿမွင္႔ခဲ႔တယ္။ အဲဒီနတ္ေဆးလံုးရဲ႕အစြမ္းသတၱိကေတာ႔...ရုပ္ပ်ိဳကိုယ္နုၿပီး နတ္စည္းစိမ္နဲ႔တကြ နတ္ၿပည္မွာ စံစားရင္း ထာဝရ အသက္ရွင္သန္ေနေစႏိုင္တယ္..တဲ႔။ ဇနီးသည္ကိုခ်စ္တဲ႔ “ဟုန္ရီ”ဟာ အဲဒီနတ္ေဆးလံုးကို ေသာက္ၿပီး နတ္ၿပည္မွာ ထာဝရ ေပ်ာ္ရႊင္စြာေနႏိုင္တဲ႔ အခြင္႔အေရးကို ရေပမဲ႔ သူခ်စ္ရတဲ႔ ဇနီးကို မခြဲႏိုင္တာေႀကာင္႔ နတ္ေဆးလံုးကို မေသာက္ပဲ ဇနီးသည္ကို အေႀကာင္းစံုေၿပာၿပကာ...သိမ္းထားေစခဲ႔တယ္..။ စိတ္ဆိုတာကလည္း အခက္သားလား....“ဟုန္ရီ”ရဲ႕ဇနီး..“ေခ်ာင္အာ”ေလးဟာ “ဟုန္ရီ”မရွိတုန္း နတ္ေဆးလံုးက ိုစမ္းသပ္ခ်င္တဲ႔စိတ္နဲ႔ ေသာက္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ...မိန္းမေခ်ာေလး “ေခ်ာင္အာ”ရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ဟာ ေလေပၚကိုေၿမာက္တက္သြားၿပီး “လ”ရွိရာကို ပ်ံတက္သြားခဲ႔တယ္..။ နတ္ေဆးလံုးရဲ႕အစြမ္းအရ မိန္းမေခ်ာေလး “ေခ်ာင္အာ”ဟာ ဘယ္ေတာ႔အခါမွ လူ႕ၿပည္ကို ၿပန္မလာႏိုင္ေတာ႔ပဲ “လ”ေပၚမွာပဲ မင္းသမီးေလးတစ္ပါးအၿဖစ္ ရာသက္ပန္ေနသြားရင္း ၿပင္လို႕မရေတာ႔တဲ႔ သူမရဲ႕အမွားကို ေနာင္တရေနေတာ႔တာေပါ႔..။ ၿမားပစ္သမားေလး “ဟုန္ရီ” ကလည္း သူ႕ရဲ႕ဇနီးေခ်ာေလးကို လြမ္းယံုကလြဲလို႕ဘာမွမတတ္ႏိုင္ရွာပဲ ဇနီးသည္ကိုလြမ္းတိုင္း “လ”ကိုပဲ ေမာ႔ႀကည္႔ေနေတာ႔တာေပါ႔..။
အဲဒီ တရုတ္ရိုးရာ ပံုၿပင္ကို အစြဲၿပဳၿပီး တရုတ္လူမ်ိဳးေတြဟာ အဲဒီေန႔ကိုေရာက္တိုင္း ဘယ္လိုအေႀကာင္းေႀကာင္႔နဲ႕မွ အေဝးတစ္နယ္ဆီကို ေရာက္ေနတဲ႔ သူၿဖစ္ေနပါေစ...မိသားစုေတြ ၿပန္ဆံုႀကၿပီး “Moon Cake”လို႕ေခၚတဲ႔ “လ”မုန္႕ကို စားေသာက္ႀကတယ္။ အဲဒီေန႔မွာ သူတို႕အဓိက စားႀကတဲ႔ အရာေတြကေတာ႔...
(၁) Moon Cake (လမုန္႔) ။ ။ မိသားစုေတြ “လ”ကဲ႔သို႕ လံုးဝိုင္းတဲ႔ အရာထဲမွာ အတူတကြ ရွိေစရန္။
(၂)Grape (စပ်စ္သီး) ။ ။တစ္ခိုင္တည္းမွာ မိသားစုေတြ တစ္စုတစ္စည္းတည္း ရွိေနေစရန္။


(၃)Pear (သစ္ေတာ္သီး) ။ ။သစ္ေတာ္သီးကို တရုတ္လို “Li” လို႕ေခၚပါတယ္...
....................................လမ္းခြဲၿခင္းကို တရုတ္လို “Fen Li” လို႕ေခၚပါတယ္...
အဲဒီေတာ႔ သစ္ေတာ္သီး “ Li” ကိုစားၿခင္းၿဖင္႔ လမ္းခြဲၿခင္း “Fen Li ”မွကင္းေဝးႏိုင္ေစရန္ ရည္ညႊန္းၿပီး အယူတစ္ခုအၿဖစ္သတ္မွတ္ ခဲ႔ႀကၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။
တရုတ္ရိုးရာ လၿပည္႔ေန႔ရဲ႕ အခ်ိန္အခါေလးမွာ ကၽြန္မကေတာ႔ “လမုန္႔”ကိုစားရင္း ရွင္ကြဲ ကြဲခဲ႔ရတဲ႔ “ဟုန္ရီ” နဲ႔ “ေခ်ာင္အာ” တို႕အတြက္ ေနာင္ဘဝဆက္တိုင္းမွာ ဒီလို အၿဖစ္ဆိုးေတြနဲ႔ မႀကံဳမိေစရန္ ဆုေတာင္းရင္း....


ၿမန္မာၿပည္က...သီတင္းကၽြတ္ကိုလြမ္းရင္း...ကြယ္လြန္သြားၿပီၿဖစ္တဲ႔ မိဘႏွစ္ပါးကို ရင္ထဲကေန ရွိခိုးကန္ေတာ႔လိုက္ရပါသည္.။

Saturday, September 19, 2009

ခ်စ္သူေၿပာတဲ႔..ခ်စ္ပံုၿပင္


ခ်စ္သူခနခနေၿပာၿပဖူးတဲ႔ ပံုၿပင္ေလးတစ္ပုဒ္ပါ
လေပၚကနတ္သမီးေလးတစ္ပါးနဲ႕ကမၻာေၿမၿပင္ေပၚကဝံပုေလြမင္းသားေလးတို႕ရဲ႕ခ်စ္ပံုၿပင္ေလးေပါ႔.. လေပၚက လနန္းေတာ္ႀကီးထဲမွာ သိပ္ေခ်ာ သိပ္လွတဲ႔ “လမင္းသမီးေလး”တစ္ပါးရွိတယ္...တဲ႔..၊ “လ”ဘုရင္ႀကီးဟာ ေနာက္ဆံုးမ်ိဳးဆက္ၿဖစ္တဲ႔ သူ႕ရဲ႕တစ္ဦးတည္းေသာသမီးေလးကို သူ႕ရဲ႕ဘုရင္မ်ိဳးႏြယ္အရိုက္အရာဆက္ခံဖို႕ အတြက္ ဒီသမီးေလးတစ္ပါးပဲရွိတာေႀကာင္႔ မ်က္စိေအာက္ကအေပ်ာက္မခံပဲ အရိပ္တႀကည္႔ႀကည္႔နဲ႕ နန္းေတာ္ထဲကေန ဘယ္ကိုမွေပးမသြားပဲ အေဆာင္အေယာင္ အေၿခြအရံအၿပည္႔နဲ႔ နန္းေတာ္ထဲမွာပဲ လိုေလေသးမရွိေအာင္ ထားခဲ႔ေပမဲ႔ “လ”မင္းသမီးေလးဟာ ႀကာလာေတာ႔လည္း နန္းေတာ္ရဲ႕အၿပင္ဘက္က ေလာကႀကီးအေႀကာင္းကို သိၿမင္ခ်င္လာတယ္...။

တစ္ေန႕မွာ ဖခင္ၿဖစ္သူ “လ”ဘုရင္ႀကီးကို ခြင္႔ပန္ၿပီး ကမၻာေၿမၿပင္ေပၚကို သြားလည္ခြင္႔ေတာင္းတယ္..၊ ဖခင္“လ”ဘုရင္ႀကီးဟာ အႀကိမ္ႀကိမ္ၿငင္းဆိုခဲ႔ေပမဲ႔ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ႔ “လ”မင္းသမီးေလးရဲ႕ေတာင္းဆိုမႈကို လိုက္ေလွ်ာရင္း အခ်ိန္တန္ရင္ “လ”ေပၚကိုၿပန္လာၿပီး “လ”တိုင္းၿပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႕ သမီးထံမွကတိေတာင္းခဲ႔တယ္...။

“လ”မင္းသမီးေလးကလည္း ဖခင္ေတာင္းဆိုေသာ ကတိကို ေပးၿပီး ကမၻာေၿမၿပင္ေပၚကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဆင္းသက္လာခဲ႔တာေပါ႔..။
ကမၻာေၿမၿပင္ေပၚက စိမ္႔စမ္း ေရတံခြန္ေတြနဲ႔ၿပည္႕ႏွက္ေနတဲ႔ သစ္ေတာနက္ႀကီးတစ္ခု တြင္းမွာ ေပ်ာ္ရႊင္စြာတစ္ေယာက္တည္း ေလွ်ာက္သြားရင္း သစ္ေတာနက္ရဲ႕ဘုရင္
“ဝံပုေလြမင္းသားေလး”ကိုေတြသြားၿပီး မတူညီတဲ႔ဘဝႏွစ္ခုကိုေမ႔ကာ ခ်စ္သူေတြၿဖစ္သြားႀကတယ္။

တစ္ခါမွမရခဲ႔ဖူးတဲ႔ အထိ အေတြ႕ အႀကင္နာ အယုအယေတြနဲ႔အတူ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးဟာ မခြဲႏိုင္မခြာရက္ ပဲ အဲဒီသစ္ေတာနက္ႀကီးအတြင္းမွာ လေပါင္းအေတာ္ႀကာေနလာခဲ႔ႀကရင္း တစ္ေန႔မွာ သူတို႕ရွိရာကို “လ”ဘုရင္ႀကီးနဲ႕အေၿခြအရံေတြ ေရာက္ရွိလာၿပီး “လ”မင္းသမီးေလးကို ၿပန္လာေခၚႀကတယ္။

“လ”မင္းသမီးေလးဟာ ခ်စ္သူဝံပုေလြမင္းသားေလးကို သူနဲ႔အတူ “လ”တိုင္းၿပည္ကို လိုက္ခဲ႕ဖို႕ေခၚေပမဲ႔ သစ္ေတာနက္ကို အုပ္ခ်ဳပ္တဲ႔ မင္းၿဖစ္ေနတာကတစ္ေႀကာင္း...သူ႕အမ်ိဳးအႏြယ္နဲ႔ ေဒသကိုၿပစ္ခဲ႔လို႕မရတာက တစ္ေႀကာင္းမို႕ “လ”တိုင္းၿပည္ကို မလိုက္ႏိုင္ေႀကာင္း...၊“လ”မင္းသမီးေလးကို ကမၻာေၿမၿပင္ေပၚက သစ္ေတာနက္ႀကီးထဲမွာပဲ သူနဲ႕အတူေနရန္ေတာင္းဆုိခဲ႔တယ္..။

“လ”မင္းသမီးေလးဘက္ကႀကည္႔ၿပန္ေတာ႔လည္း တိုင္းၿပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္္ဖို႕ ေနာက္ဆံုးမ်ိဳးဆက္ၿဖစ္ေနတာရယ္..ဖခင္“လ”ဘုရင္ႀကီးကို ကတိေပးခဲ႔ရတဲ႔ “လ”တိုင္းၿပည္နဲ႔ မ်ိဳးဆက္အတြက္ “လ”တိုင္းၿပည္ကို ဖခင္နဲ႔အတူ ရင္နာနာနဲ႔ပဲၿပန္လိုက္သြားခဲ႔ရတယ္...။

မင္းသမီးေလးဟာ ...မင္းသားေလးနားကေန မထြက္ခြာခင္မွာ... သူမ ေၿပာသြားခဲ႔တဲ႔စကားတစ္ခြန္းကေတာ႔ ...သူမဟာ ကမၻာေၿမၿပင္ေပၚကို ဘယ္ေတာ႔မွၿပန္မလာႏိုင္ေတာ႔ေပမဲ႔ “လ”ေပၚကေန ဝံပုေလြမင္းသားေလးကို လွမ္းႀကည္႔ရင္း “လ”မင္းသမီးေလးရဲ႕ကိုယ္ရွိန္ကိုယ္ဝါအလင္းေရာင္နဲ႔ ကမၻာေၿမၿပင္ကိုလႊမ္းၿခံဳရင္း ခ်စ္သူမင္းသားေလးကို လြမ္းေနမယ္လို႕ မွာတမ္းေခၽြခဲ႔တယ္။

အဲဒီေန႔က“စ”ၿပီး..“လ”မင္းသမီးေလးဟာ ဝံပုေလြမင္းသားေလးအနားကေနထြက္သြားလိုက္တာ အခုအခ်ိန္ထိပါပဲ...။ ခ်စ္သူဝံပုေလြမင္းသားေလးကေတာ႔ လၿပည္႔ေန႔ေရာက္တိုင္း (“လ”ကိုၿမင္တိုင္း) လမင္းႀကီးကိုေမွ်ာ္ႀကည္႔ရင္း “လ”မင္းသမီးေလးကို..တစ္ဆာဆာေအာ္ေခၚေနေတာ႔တာေပါ႔...။

အဲဒီပံုၿပင္ေလးၿပီးဆံုးသြားတိုင္း ကၽြန္မရဲ႕ပါးၿပင္ေပၚက မ်က္ရည္စေလးေတြကို ညင္သာစြာသုတ္ေပးရင္း ခ်စ္သူေၿပာတတ္တဲ႔စကားေလးတစ္ခြန္းကေတာ႔...
“ 'မ' က.........'လ'မင္းသမီးေလး မဟုတ္သလို..
' ေမာင္'ကလည္း .........ဝံပုေလြမင္းသားေလး မဟုတ္လို႕
တို႕ႏွစ္ေယာက္ဘယ္ေတာ႔မွ ေဝးမသြားႏိုင္ပါဘူး.”...တဲ႔ေလ...။




Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by White Angel | Bloggerized by White Angel - Myanmar Blogger | Myanmar Blogger