ျမစ္ႏွင့္တူေသာ တိုင္းျပည္မ်ား

စည္းကမ္းဆိုတဲ့ ျမစ္ႀကီးထဲမွာ ျပည္သူေတြဟာ ေမ်ာပါၾကရတယ္..
စည္းကမ္းရွိတဲ့တိုင္းျပည္မွာေနရင္ အဲဒီတိုင္းျပည္ရဲ႕စည္းကမ္းျမစ္ထဲမွာ ေမ်ာပါၿပီး လူေတြဟာ စည္းကမ္းရွိ သြားၾကတယ္..။

စည္းကမ္းမရွိတဲ့တိုင္းျပည္မွာေနရင္ အဲဒီတိုင္းျပည္ရဲ႕စည္းကမ္းမရွိမႈေတြၾကားထဲမွာ ေမ်ာပါၿပီး လူေတြဟာ စည္းကမ္းမဲ့ၾကတယ္..။
စည္းကမ္းမရွိရင္ေတာ့ တိုးတက္မႈေတြ ေႏွာင့္ေႏွးလိမ့္မယ္။


က်မတို႕ေတြကေရာ..
ဘယ္လိုတိုင္းျပည္ရဲ႕ျမစ္မ်ိဳးမွာ ေမ်ာပါေနၾကပါသလဲ??????

Read more »

မိန္းမ

"ႏွာေခါင္းမပါရင္ ခ်ီးေတာင္စားတယ္"ဆိုတဲ႔အထဲမွာ
မိန္းမေတြ မပါေစနဲ႕ ... ။

ေက်ာသပ္ ရင္သပ္ ႏွစ္သိမ့္ျပီး အသိမ္းသြင္းခံထဲမွာ
မိန္းမေတြ မပါေစနဲ႕ ..... ။

အလကားမတ္တင္း Freeရတယ္ဆိုတဲ႕
အထဲမွာ မိန္းမေတြမပါေစနဲ႕ ....။

သစၥာေမတၱာဆိုတာ ေရႊမန္းတင္ေမာင္ဇာတ္ထဲမွာပဲရွိတယ္ ....။

“မိန္းမ”ဆိုတဲ႔ကိုယ့္တန္ဖိုးကို ကိုယ္က မျမွင့္ရင္ ဘယ္သူကျမွင့္မွာတဲ႔လဲ.... ။

.....................
ေရွးရိုးထံုးတန္းအစဥ္အလာအရ ျမန္မာမိန္းခေလးတစ္ေယာက္ကို လက္ထပ္ထိမ္းျမွားဖို႔ သတို႔သားဖက္က ငွက္ေပ်ာပြဲ အုန္းပြဲမ်ားနဲ႔ မိဘစံုရာေရွ႕မွာ သြားေရာက္ေတာင္းယူရတဲ့ဓေလ့ကိုၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ “မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕တန္ဖိုး”ကို သိျမင္ႏိုင္ပါတယ္။

Read more »

ရက္စက္သူ

“ကမ္းစပ္နဲ႔ေရလိႈင္း”ဆိုတာ ခြဲမရတဲ့အရာႏွစ္ခုလို႔လူေတြကေျပာၾကတယ္..
လိႈင္းပုတ္ခတ္လို႔ ကမ္းစပ္ ရင္ကြဲရတယ္..ဟဲ့

က်မကေတာ့ လိႈင္းေလးေတြကိုသနားေနမိတယ္..
လိႈင္းေလးေတြက ကမ္းစပ္ဆီကို ေျပးလာေပမယ့္
ကမ္းစပ္က လိႈင္းေလးေတြကို လက္မခံပါဘူး..

အဲဒီေတာ့ လိႈင္းေလးေတြဟာ
ကမ္းစပ္နဲ႔ဆန္႔က်င္ဖက္ ပင္လယ္ဆီကို ေခါင္းငံု႕ၿပီးျပန္သြားၾကရတယ္..

ကမ္းစပ္နဲ႔လိႈင္း
ဘယ္သူက ရက္စက္သူလဲဆိုတာ..
အေျဖရွာရင္ အသည္းမာသူ ကမ္းစပ္ပါပဲ..

တစ္ကယ္ေတာ့ လိႈင္းေလးေတြဟာ သနားစရာေကာင္းပါတယ္..

Read more »

ခေရခ်စ္သူ..သို႕

တစ္ကယ္ဆို..
အဲဒီလိုမျဖစ္သင့္ဘူးကြယ္..

ခေရ.. ဆိုတိုင္း
အေၾကြပန္းရယ္လို႔ မခ်ိဳးႏွိမ္ၾကပါနဲ႕

သူ႕ရနံ႕
သူ႔အဆင္း
သူ႔သတင္းက..
ေတာ္ဝင္သဇင္ေတာင္ ဦးညြတ္ႏိုင္ပါရဲ႕..

အဖြဲ႔အႏြဲ႔ေတြမပါလည္း သင္းတာ ခေရ 
ႏြမ္းေျခာက္သြားလည္း ရနံ႕မပ်ယ္တာခေရ...

ခေရ...
က်မရင္မွာ
ရွင္.. ထာဝရရွိတယ္...

(၆.၆.၂၀၁၃)

Read more »

““လုပ္လိုက္ရင္ တလြဲ””””

“ဆိုက္ပရပ္စ္”ဆိုတဲ့ကၽြန္းႏိုင္ငံေလးတစ္ခုမွာ (၉)ႏွစ္ၾကာအလုပ္သြားလုပ္ၿပီး အမိျမန္မာျပည္ကို ျပန္လာခဲ့တဲ့က်မ တိုးတက္ေျပာင္းလဲသြားတဲ့အေျခအေနေတြကို ျမင္ေတြ႔ၿပီး အရမ္းကို အားရဝမ္းသာခဲ့ပါတယ္။

စူပါမားကက္ႀကီးေတြဆိုလည္း အႀကီးႀကီး..၊
ကားေတြဆိုလည္း အရင္ကထက္ပိုမ်ားလာတယ္..၊
Auto Gear ေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ ကားေတြၾကားထဲ ၿပိဳင္ကားေမာင္းသလို ရႊတ္ကနဲ ရႊတ္ကနဲပဲ..။Gameကစားေနသလား ေအာင့္ေမ့ရတယ္။

ေက်ာင္းေတြဆိုလည္း Private Schoolေတြမွ အမ်ားႀကီးပဲ၊ အစိုးရေက်ာင္းနဲ႔ Privateေက်ာင္း ဘာကြာသလဲလို႕ေမးၾကည့္ေတာ့ Privateေက်ာင္းေတြက ႏိုင္ငံျခားသားဆရာေတြပါတယ္တဲ့၊
အင္း.. ထားပါေတာ့.. မိဘဆိုေတာ့လည္း ကိုယ့္သား/သမီးေတြကို ပညာေရးျမင့္မားေစခ်င္မွာေပါ့..။
အ.မ.က/ အ.ထ.က ေက်ာင္းေတြကထြက္တဲ့ ပညာတတ္ေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိခဲ့ပါတယ္။

က်မေရာက္တဲ့အခ်ိန္နဲ႔ တပ္မေတာ္ျပခန္းမွာ ျပသတဲ့ ITျပပြဲနဲ႔တိုးပါတယ္။
ကြန္ပ်ဴတာနည္းပညာေတြမ်ား တိုးတက္လာလိုက္ၾကတာ..၊ အံ့မခန္းပါပဲ၊ က်မ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ပတ္သက္ရင္ အရမ္းတံုးပါတယ္။
အဲဒီျပပြဲထဲက နည္းပညာေတြကိုၾကည့္ၿပီး က်မ မူးသြားတယ္။ ေလးစားပါတယ္ ITပညာရွင္မ်ားရွင္..။

စားေသာက္ဆိုင္ေတြဆိုလည္း အမ်ားႀကီးပဲ၊ သူ႕ေစ်းနဲ႔သူေပါ့၊ အေနာက္တိုင္းအစားအစာ၊ အေရွ႕တိုင္းအစားအစာ၊ အစံုရတယ္၊
ေစ်းႏႈန္းေလးေတြကလည္း မဆိုးရွာပါဘူး။

Private ေဆးရံုေတြဆိုလည္း အမ်ားႀကီးပဲ၊ က်မက ခ်ဴခ်ာေတာ့ ေဆးခန္းနဲ႔အိမ္ အိမ္ဦးနဲ႔ၾကမ္းျပင္လိုပါပဲ၊ အဲဒါေၾကာင့္ ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ ေဆးခန္းရွိတဲ့ေနရာကို အၿမဲရွာထားရတယ္။

အဲဒီလိုနဲ႔ က်မ Shopping Mall တစ္ခုကို ေရာက္ခဲ့ပါတယ္၊
ဝယ္စရာရွိတာေတြ ဝယ္ပါတယ္၊ တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုင္ေသးေလးေတြက ဝယ္ၿပီးတာနဲ႔ ပိုက္ဆံရွင္းရပါတယ္၊ အဲဒီမွာ “စ”တာ..း(
လက္သည္းဖ်က္ေဆးနဲ႔ဂြမ္းဝယ္ေတာ့ က်မမွာရွိတဲ့ပိုက္ဆံ(အရြက္ေသး)ေတြကို ေရတြက္ရာမွာ ေပးေျခရမယ့္ေငြပမာနထဲမွ ၃၀၀လိုေနပါတယ္၊ ၅၀၀၀တန္ေပးေတာ့ အေရာင္းစာေရးမေလးက မယူပါဘူး။
က်မမွာရွိတဲ့အရြက္ေသးေတြကိုပဲ ၃၀၀ေလွ်ာ့ၿပီးယူလိုက္ပါတယ္။
က်မကို ၃၀၀ေလွ်ာ့ေပးလိုက္တာပါ။

အဲဒီလိုနဲ႔ ေနာက္တစ္ဆိုင္မွာ ပစၥည္းတစ္ခုဝယ္ေတာ့ ၁၅၂၅၀က်ပ္က်ပါတယ္၊
အရွက္က အဲဒီမွာကြဲတာ..း(

လြန္ခဲ့တဲ့ ၉ႏွစ္က ဆိုက္ပရပ္စ္ကိုမသြားခင္ က်မရဲ႕အဝတ္အစားတခ်ိဳ႕နဲ႔ျမန္မာပိုက္ဆံတစ္ခ်ိဳ႕ကို အိမ္ကဘီဒိုထဲမွာ ထားခဲ့ပါတယ္။
အခု ဆိုက္ပရပ္စ္က ျပန္လာေတာ့ အဲဒီပိုက္ဆံေလးေတြကို သံုးဖို႔ ယူလာခဲ့ပါတယ္။
၅က်ပ္တန္၊ ၄၅က်ပ္တန္၊ ၅၀က်ပ္တန္၊ ၁၀၀က်ပ္၊ ၂၀၀က်ပ္၊ ၅၀၀က်ပ္၊ အဲဒီပိုက္ဆံေလးေတြထဲက က်မေပးရမယ့္ေငြ ၁၅၂၅၀က်ပ္အတြက္ =၅၀၀၀က်ပ္(၃ရြက္)+၂၀၀က်ပ္+၄၅က်ပ္+၅က်ပ္ကို ေပးလိုက္ေတာ့ အေရာင္းဝန္ထမ္းမိန္းခေလးႏွစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ၾကည့္ၿပီး က်မကို အံ့ၾသစြာျပန္ၾကည့္ပါတယ္။
က်မလည္း စိုးရိမ္သြားတာေပါ့ေနာ္၊ ပိုက္ဆံမ်ားလိုလို႕လားေပါ့..။
ပထမတစ္ခါတုန္းက သူတို႔အမ္းစရာမရွိလို႔ ဒီတစ္ခါေတာ့ အတိအက်ေပးလိုက္တာ။

““ညီမေလး.. ပိုက္ဆံလိုလို႔လားဟင္”””လို႕ေမးလိုက္ေတာ့
“““အစ္မ.. ၄၅က်ပ္တန္က သံုးလို႔မရေတာ့ဘူး၊ ၅က်ပ္တန္က ရွိေတာင္မရွိေတာ့ဘူး”””တဲ့..
အဲဒီမွာတင္..
ေစ်းလာဝယ္ၾကတဲ့သူေတြက က်မကို ေက်ာက္ေခတ္က လူတစ္ေယာက္လို ဝိုင္းၿပီးၾကည့္ၾကပါေတာ့တယ္...


က်မကလည္းက်မပါပဲေလ...
လုပ္လိုက္ရင္ တလြဲ....
ကဲ...


ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစရွင္...း)

Read more »

က်မရဲ႕ေပးစာနဲ႔သူတို႔ဆီကျပန္စာ

 Sorry for late information.
Just I got the internet line.

I prepare my wedding at
Summit Parkview Hotel on next month.

Now I printing my wedding invitation cards and
 will get end of this month.
I will send you soon.

Myanmar was not very hot as I thought . Now (28C ံ) .
Sometimes raining. Sometimes sunny. Nice weather for me.

Myanmar was better than  9 years before.
Many improvement , buildings, peoples, shopping malls, private schools, economy, technology, etc.,...
If we have money, we can buy everything in my country.
I was so proud of my country and very glad .
Happy to see that things.

Many cars on the roads because cheap to buy.
If you have 7000 EU you can buy fine car.
House was more expensive than car.

I will write you more information about my country..
I miss you All....
best wishes...with love

NanMaWa
.................................

Hi.. Nan
How nice to hear from you and to have the date of your forthcoming wedding.  We are going to Cyprus on 31st May for three weeks so we will be there on your wedding day. We will really miss seeing you at Chloe's; it will not be the same without you.

We do send you our very best wishes for your special day and I hope you will send us photographs when you have time.

With love

Jackie and Andy.

.................


Hello Nan
How lovely to hear from you. Many congratulations on your wedding, we know it will be a wonderful day. What a beautiful picture you sent us. We're so glad you managed to make a safe return to your country and its good to hear that Myanmar has had positive changes whilst you have been away. We see quite a few TV news reports about the improvements in Burma and hopefully that is a result of the fact that all the good and peaceful people of the world are supporting you. Between us we will make a difference. 28 degrees sounds pretty good to us. Here in England we have just endured the coldest winter on record and today, even though the sun is shining, the temperature is still only 13 degrees. We are holidaying in Cyprus again this September but somehow visits to our favourite restaurant will never be quite the same again. We will miss you.
You are in our thoughts
Kindest regards
Val and Chris Woodfield

.........................

Dear Nan

Many thanks for your email, very pleased to hear that you are safe and well, and happy in your country - your wedding venue looks very smart, we know you'll have a lovely day,

Take care,

Miss you and love you always, Beth and Dave xxxx

...............

Dear Nan,

Kate & I wish you all the best for the future, let us know when you are to be married. Safe journey and keep in contact. Thanks you for making our visits to Chloes so special.
All the best  Kate & John

....................
မွတ္ခ်က္။  ။ က်မ ျမန္မာႏိုင္ငံ မေကာင္းေၾကာင္းကို ဘယ္ေတာ့မွမေျပာဖူးပါ။
ဒီစာမ်ားက သက္ေသျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

Read more »

ျပည္ေတာ္ျပန္ရွင္းတမ္း

သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုး မဂၤလာပါရွင္..
ဆိုက္ပရပ္စ္ႏိုင္ငံမွာ (၉)ႏွစ္ၾကာေနထိုင္လာခဲ့ၿပီး အမိျမန္မာျပည္သို႔ အၿပီးျပန္လာခဲ့တဲ့ က်မရဲ႕ လမ္းခရီးအေတြ႔အႀကံဳေလးကို ေျပာျပမယ္ေနာ္..

က်မရဲ႕ ေလေၾကာင္းခရီးစဥ္ဟာ ဆိုက္ပရပ္စ္(Cyprus)မွ Amman ၊ Amman မွ Thailand ၊
Thailand မွ Myanmar ဆိုၿပီး ေလယာဥ္ သံုးဆင့္စီးရပါတယ္၊
ခရီးအစမွ အဆံုးအထိ လမ္းခရီးမွာ ၾကာခ်ိန္ တစ္ရက္ခြဲ/ႏွစ္ရက္နီးပါ ၾကာပါတယ္။

Air Lineကို Jordan Air Line ျဖစ္ပါတယ္၊
ေစ်းလည္းေပါတယ္၊ ၿပီးေတာ့ ၉ႏွစ္တာအတြင္း ျမန္မာျပည္ကို ႏွစ္ခါအလည္ျပန္ခဲ့တုန္းကလည္း ဒီေလေၾကာင္းလိုင္းကိုပဲ အသံုးျပဳခဲ့တဲ့အတြက္ က်မအတြက္ လမ္းေၾကာ အထာေလးေတြလည္းနပ္ေနၿပီမို႔ ဒီလိုင္းကိုပဲ ေရြးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ျပႆနာက ခရီးအစကတည္းက က်မကို ႀကိဳဆိုေနခဲ့ပါတယ္၊
LANACAေလဆိပ္မွာ က်မရဲ႕ပစၥည္းေတြကို Weightခ်ိန္ေတာ့ ကီလို၃၂ ရပါတယ္၊ သူတို႔ကလည္းခြင့္ျပဳပါတယ္။
ျပႆနာက Hand Carry ပါ။
က်မရဲ႕ Hand Carryရယ္+ကြန္ပ်ဴတာထည့္ထားတဲ့လြယ္အိတ္ရယ္+ အေရးႀကီးစာရြက္စာတန္းတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႔ပိုက္ဆံအိတ္ ၊ အလွျပင္ပစၥည္းတစ္ခ်ိဳ႕ထည့္ထားတဲ့ လြယ္အိတ္ရယ္ အားလံုးရဲ႕အေလးခ်ိန္ဟာ ၁၂ကီလိုေက်ာ္ေနတဲ့အတြက္ ခြင့္မျပဳပါဘူးတဲ့။
အဲဒီအတြက္ Hand Carryကို ယူရို၁၀၀ အပိုေပးၿပီး သယ္ခဲ့ရပါတယ္။

အဲဒါေတြၿပီးျပန္ေတာ့ က်မရဲ႕ ေသတၱာ(၃)လံုးရဲ႕ဝန္ေဆာင္မႈဟာ Thailand အထိပဲလို႔ ေျပာလာျပန္ပါတယ္။
အရင္ႏွစ္ေခါက္ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္တုန္းက ခရီးအစမွ အဆံုးအထိ ေလေၾကာင္းလိုင္းက တာဝန္ယူေဆာင္ရြက္ေပးတဲ့အတြက္ က်မဖက္က ဘာမွလိုက္လုပ္စရာမလိုခဲ့ပါဘူး။

အခုတစ္ခါမွာေတာ့ က်မရဲ႕ေသတၱာသံုးလံုးကို Thailand မွာ ျပန္ထုတ္ၿပီး ျမန္မာျပည္ကိုသြားမယ့္ေလယာဥ္ကို
ျပန္တင္ေပးရမယ္ဆိုေတာ့ က်မအတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို စိတ္ရႈပ္ခဲ့ရပါတယ္။
ေလယာဥ္လိုင္းက တာဝန္ရွိသူေတြနဲ႔ အေျခအတင္ေျပာခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးမရတဲ့အဆံုး လာမယ့္ေဘး ေျပးေတြ႔လိုက္မယ္ဆိုၿပီး လက္ခံခဲ့ရပါတယ္။
အဲဒါက က်မဆိုက္ပရပ္စ္ႏိုင္ငံကေန စထြက္တဲ့ အခက္အခဲ(၁)ပါ။

ဆိုက္ပရပ္စ္ကေနထြက္လာၿပီး Amman ကိုေရာက္ပါတယ္၊
LANACA>AMMAN>THAILAND>MYANMAR ဆိုတဲ့ လမ္းေၾကာင္းကိုေရြးရင္ AMMAN မွာ တစ္ည အိပ္ကိုအိပ္ရပါတယ္၊ အဲဒီအတြက္ ေလေၾကာင္းလိုင္းက ေလယာဥ္လက္မွတ္ျဖတ္ကတည္းက Include Hotel ပါၿပီးသားပါ။
AMMAN HOTEL မွာ တစ္ညအိပ္ၿပီး ေနာက္တစ္ရက္မွာ THAILAND ကိုသြားဖို႔ ေလယာဥ္ေနာက္က်ပါတယ္၊ ၁နာရီေနာက္က်ပါတယ္။
က်မ စိတ္ေတြအေတာ္ညစ္ခဲ့ရပါတယ္၊ က်မရဲ႕ခရီးစဥ္ဟာ THAILAND မွာ ဂိတ္ဆံုးခဲ့မယ္ဆိုရင္ က်မအတြက္ ျပႆနာမရွိပါဘူး။
အခုဟာက THAILAND ကေန MYANMAR ကို ဆက္သြားရမွာမို႔ ေလယာဥ္တစ္စီးေနာက္က်ရင္ ေနာက္တစ္စီးကို မမွီမွာစိုးလို႕ပါ။

THAILANDကိုေရာက္ၿပီး MYANMARကိုသြားမယ့္ေလယာဥ္ထြက္ခ်ိန္ကို ၄နာရီျခားထားေပးပါတယ္၊ သာမန္ဆိုရင္ေတာ့ က်မအတြက္ Shopping ထြက္ဖို႔အခ်ိန္ေတာင္ ပိုပါေသးတယ္။
အခု အေျခအေနက Thailandမွာ က်မရဲ႕ေသတၱာသံုးလံုးကို ျပန္ေရြးၿပီး MYANMAR ကိုသြားမယ့္ေလယာဥ္ေပၚကို ျပန္တင္ေပးရမယ္ဆိုေတာ့ က်မအတြက္ အေတာ္ေလးကို ကသီမယ့္ကိစၥမို႕ပါ။

ပိုဆိုးတာက THAILANDေလဆိပ္ဟာ အႀကီးႀကီးပါ၊ ေလေၾကာင္းလိုင္းေတြကလည္း အေပၚတက္လိုက္ ေအာက္ဆင္းလိုက္နဲ႔ဆိုေတာ့ က်မအေနနဲ႔ ေသတၱာသံုးလံုးနဲ႔ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။
အဲဒီမွာတင္ က်မ အေတာ္ေလးကို စိတ္ပ်က္ေနပါၿပီ။

AMMANက ထြက္လာတဲ့ ေလယာဥ္ေပၚမွာ က်မစိတ္ပ်က္စြာနဲ႔ လိုက္ပါလာရင္း ေတြးေနမိတဲ့ အေတြးေလးေပါ့။
အဲဒီလိုနဲ႔ THAILANDကိုေရာက္ေတာ့ ေလယာဥ္အေပါက္ဝမွာရပ္ေနၾကတဲ့ “ဆဝါဒီခပ္”မ ေခ်ာေခ်ာေလးေတြနဲ႔ စေတြ႕ပါတယ္၊
သူလည္း“ဆဝါဒီခပ္” ..၊ ကိုယ္လည္း အခ်ိဳဆံုးအၿပံဳးနဲ႔“ဆဝါဒီခပ္”လိုက္ပါတယ္..။

“က်မကို တစ္ခုေလာက္ကူညီပါလား”ဆိုေတာ့..
သူတို႔က အၿပံဳးေလးေတြနဲ႔ ကူညီဖို႔ စေမးလာပါတယ္..
က်မကလည္း က်မမွာ ေသတၱာသံုးလံုး ေလယာဥ္ဝမ္းဗိုက္ထဲမွာ ပါလာတဲ့အေၾကာင္း၊ JORDAN AIR LINE က ဝန္ေဆာင္မႈကို THAILAND အထိပဲ ေပးေၾကာင္း၊ THAILANDကေန MYANMAR ကို သြားမယ့္ေလေၾကာင္းလိုင္းကို ခ်ိတ္ဖို႔ ကူညီေပးေစလိုေၾကာင္း ေျပာျပေတာ့ သူတို႔က က်မဆီက စာရြက္စာတန္းေတြကို ေတာင္းၾကည့္ၿပီး သူတို႔လက္ထဲမွာ ကိုင္ထားတဲ့ ဆက္သြယ္ေရးဖုန္းေတြနဲ႔ “ခပ္”ၾကပါတယ္..

၁၀မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ က်မရဲ႕ေသတၱာသံုးလံုးကို သူတို႔အစီအစဥ္နဲ႔ MYANMAR ကိုသြားမယ့္ ေလယာဥ္ေပၚကို ပို႕ေပးမယ္လို႕ေျပာပါတယ္၊
က်မေလ.. ဘယ္လိုေပ်ာ္သြားမွန္းကို မသိပါဘူး။
သူတို႔ကို ႏႈတ္ဆက္ၿပီး THAI AIRWAY ေကာင္တာရွိရာေနရာကို ေရာက္ဖို႔ အေပၚတက္လိုက္ ေအာက္ဆင္းလိုက္နဲ႔ THAILAND AIRPORTအႀကီးႀကီးထဲမွာ ၁၀မိနစ္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း သြားခဲ့ရပါတယ္၊ ေကာင္တာကိုေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ထံုးစံအတိုင္း က်မရဲ႕ျပႆနာကို အစမွ အဆံုး ျပန္ေျပာျပရင္း ျပန္ခ်ိတ္ရပါတယ္။
သူတို႔အခ်င္းခ်င္း ခ်ိတ္ဆက္ၿပီးသားဆိုေတာ့ သိၿပီးသားကိစၥမို႔ က်မရဲ႕ေသတၱာသံုးလံုး THai air way ေလယာဥ္ေပၚကိုေရာက္ဖို႔ ၄၅မိနစ္ ေစာင့္ခိုင္းပါတယ္။

အဲဒီမွာ ထပ္ၿငိတာက ကီလိုပို ကိစၥပါ..။
သူတို႔က ေသတၱာႏွစ္လံုးစာ ၃၂ကီလို အတြက္ ခြင့္ျပဳေပမယ့္ ဆိုက္ပရပ္စ္မွာ အပိုေငြ ယူရို ၁၀၀ေပးေဆာင္ခဲ့ရတဲ့ ေသတၱာအတြက္ ယူရို၁၂၀ထပ္ေပးဖို႔ေျပာလာပါတယ္။
မေပးလို႔မွမရပဲေလ.. ေပးရတာေပါ့။
အဲဒီေသတၱာအတြက္ စုစုေပါင္းကုန္က်ေငြ ယူရို ၂၂၀ျဖစ္သြားပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးအဆင္ေျပသြားၿပီဆိုေတာ့ THAI AIR WAYရွိရာ ဂိတ္ကို ခပ္သုတ္သုတ္ေလးသြားခဲ့ရပါတယ္၊
ဂိတ္ကို ေရာက္ဖို႔ မိနစ္၂၀ေက်ာ္ေလာက္ၾကာမယ္ထင္ပါတယ္။
အဲဒီဂိတ္ကို သြားရာလမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ
တျခားေလေၾကာင္းလိုင္းေတြဆီက ေလယာဥ္ထြက္ေတာ့မွာမို႔ သက္ဆိုင္ရာဧည့္သည္မ်ား ဂိတ္ရွိရာကို အျမန္လာဖို႔မိုက္နဲ႔ေခၚေနတဲ့ အသံေတြကလည္း ခဏခဏပါပဲ၊
အဲဒီလို ေခၚေနတဲ့ထဲမွာ က်မနားဆြင့္မိတာက“ To MYANMAR ”ဆိုတာ ပါလာတယ္၊ “Final call” ဆိုတာ ပါလာတယ္..။
က်မကလည္း MYANMARကိုသြားမွာဆိုေတာ့ အရမ္းကို စိုးရိမ္သြားတယ္။
တစ္ခုသတိထားမိတာက ဂိတ္နံပါတ္မတူဘူးဆိုတာ သတိထားမိေနေပမယ့္လည္း စိုးရိမ္စိတ္ေတြလြန္ကဲၿပီး လူကထူပူေနၿပီေလ။
က်မရဲ႕ေလယာဥ္အခ်ိန္ကလည္းနီးေနၿပီ၊ ပိုဆိုးတာက THAI AIR WAYေကာင္တာက “ခပ္ပြန္ခပ္”ေလးက ေကာင္တာဖြင့္ေနၿပီ၊ အျမန္သြားလို႔ေျပာလိုက္တာကိုး..။

အဲဒီလိုနဲ႔ က်မစီးရမယ့္ ေလယာဥ္ဂိတ္လည္းေရာက္ေရာ၊ ဂိတ္မွာ (ေကာင္တာမွာ) ေလယာဥ္မယ္တစ္ေယာက္ပဲရွိေတာ့တယ္၊ ခရီးသည္ေတြလည္းမရွိဘူး၊
ေကာင္တာက ေအာက္ထပ္မွာ၊ က်မရပ္ေနတဲ့ေနရာကေန ေကာင္တာကို ေရာက္ဖို႔ ေလခါးနဲ႔ဆင္းရတယ္၊
က်မလည္း ခပ္သုတ္သုတ္ေလးဆင္းသြားလိုက္ေတာ့ ေလယာဥ္မယ္က “Go back.. go back.. stay there” လို႕ေျပာပါတယ္။
က်မရဲ႕စိတ္ထဲမွာ “သြားၿပီ.. ေလယာဥ္ထြက္ေတာ့မွာမို႔ ေကာင္တာပိတ္သြားၿပီ၊ ေလယာဥ္မမွီေတာ့ဘူး”ဆိုၿပီး အရမ္းစိတ္ပူသြားတာေပါ့။

အဲဒါနဲ႔ပဲ ေဘးဖက္တျခားေကာင္တာက ေလယာဥ္မယ္ေတြကို ေမးေတာ့မွ ဂိတ္မဖြင့္ေသးတဲ့အေၾကာင္း၊ ေနာက္၅မိနစ္ေနရင္ဖြင့္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းသိရပါတယ္။
အဲဒီေတာ့မွပဲ ေစာေနတဲ့စိတ္ေတြ၊ ပူေနတဲ့စိတ္ေတြ၊ ေလွ်ာ့ခ်လိုက္တာ ေခၽြးေတြက တစ္ကိုယ္လံုးကိုရႊဲရႊဲနစ္သြားခဲ့ရပါတယ္။


အဲဒါေတြၿပီးျပန္ေတာ့ ေလယာဥ္ေပၚေရာက္ၿပီး ေလယာဥ္ထြက္ဖို႔ မိနစ္၃၀ ထပ္ေနာက္က်ျပန္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ကိစၥမရွိေတာ့ပါဘူး၊ ဂိတ္ဆံုးျမန္မာျပည္ကို သြားတဲ့ေလယာဥ္မို႔ စိတ္ပူစရာမရွိေတာ့ပါဘူး၊ အဲဒီလိုနဲ႔ပဲ က်မေလ..
ျမန္မာျပည္ကို လံုးလည္ပတ္ျခာလိုက္ၿပီး ျပန္ေရာက္ခဲ့ရပါတယ္ရွင္..


...............
ျမန္မာျပည္ေလဆိပ္ေရာက္ေတာ့ ၉ႏွစ္တာ ကာလအတြင္း ေျပာင္းလဲသြားလိုက္တဲ့ ဝန္ေဆာင္မႈေတြ..
လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရးကလည္း ဘာမွမရစ္..
ဘာမွမေတာင္း..
အေကာက္ခြန္လား..
မ်က္ႏွာေလးေတြက ၿပံဳးလို႔ရႊင္လို႔..
စကားေျပာလည္း ခ်ိဳသာၾကတယ္..
အရင္လို ရစ္တာေတြ ညွစ္တာေတြ လံုးဝမရွိေတာ့ပါဘူး..
အားလံုး သူ႕အလုပ္သူလုပ္ေနၾကတာ.. ေလးစားစရာပါ..
ျမန္မျပည္ေလဆိပ္က ဝန္ထမ္းမ်ားအားလံုးကို ေလးစားေၾကာင္းနဲ႔ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ဒီေနရာကေန ေျပာျပပါရေစ..
.....................
က်မ မေက်နပ္တာက ျမန္မာေတြရဲ႕ မေျပာင္းလဲေသးတဲ့စိတ္ဓာတ္တစ္ခုကိုပါ..

THAILAND ေလဆိပ္မွာ က်မ ေလယာဥ္ေနာက္က်ၿပီဆိုၿပီး ဗ်ာမ်ားေနတဲ့အခ်ိန္၊ ေကာင္တာ ပိတ္ၿပီ ေလယာဥ္မမွီေတာ့ဘူးဆိုၿပီး ျပာယာခတ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ က်မနဲ႔ေလယာဥ္တစ္စီးထဲလိုက္ပါမယ့္ျမန္မာေတြဟာ အဲဒီဂိတ္မွာ ရွိေနၾကပါတယ္၊ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုက  လူေတြလည္းပါပါတယ္(ဝတ္စံုတူေတြနဲ႔ပါ)၊
က်မရဲ႕လက္ထဲမွာ ျမန္မာပါ့စ္ပို႔အနီေရာင္ကို ကိုင္ထားပါလွ်က္ ..
ေလယာဥ္တစ္စီးထဲ ခရီးအတူသြားမယ္ဆိုတာ သိပါလွ်က္..
ျပာယာခတ္ေနတဲ့ မိန္းခေလးတစ္ေယာက္ကို ေမ်ာက္ပြဲၾကည့္သလို ၾကည့္ေနၾကတဲ့ ျမင္ကြင္းကေတာ့ သိပ္ကို ရုပ္ဆိုးအၾကည္းတန္လွပါတယ္..
တစ္ကယ္ဆိုရင္..
ျပာယာခတ္ေနတဲ့က်မဟာ ျမန္မာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ႏိုင္ငံျခားသားပဲျဖစ္ျဖစ္ ဂိတ္ခ်င္းတူေနတာကိုၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ တစ္ခရီးထဲသြားမယ့္သူဆိုတာ ေပၚလြင္လွပါတယ္..
အနည္းဆံုး “ဂိတ္မဖြင့္ေသးဘူး”ဆိုတဲ့အေၾကာင္းေလာက္ေလာက္ေတာ့ ေျပာျပသင့္တာေပါ့ရွင္..

အဲဒီအျပဳအမူေလးကိုေတာ့ က်မ ရႈတ္ခ်ပါတယ္..
“ျမန္မာဆိုတာ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔ၿပီး ရိုင္းပင္းကူညီတတ္တဲ့သူ”လို႔ ဆိုရိုးစကားရွိပါတယ္..
အခုအျဖစ္အပ်က္မွာ စာဖတ္သူေတြအေနနဲ႔ ဘယ္လိုေကာက္ခ်က္ခ်ၾကမယ္ဆိုတာ က်မသိခ်င္ပါတယ္..။
ေတာ္ေတာ္ရုပ္ဆိုးပါတယ္..း(
ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း ရိုင္းပင္းကူညီမႈ လံုးဝမရွိဘူး..
ၾကည့္ရတာ သေဘၤာသားအုပ္စုလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္၊ (သေဘၤာသားအုပ္စုဆိုတာ သေဘၤာလိုက္ၿပီး ျပန္လာတဲ့အုပ္စုမ်ိဳးကို ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး၊
ျမန္မာျပည္ကေန ေလ့လာေရးအဖြဲ႔လိုက္ထြက္တဲ့အုပ္စုကို ဆိုလိုတာပါ)
ကုမၸဏီအုပ္စုလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္..
ဝတ္စံုတူညီေတြနဲ႔..။

ေလယာဥ္ေပၚေရာက္ေတာ့ ေစာင္းၿပီး ေျပာေနၾကေသးတယ္..
ခံုေနရာက အေရွ႕ေနာက္ ထိုင္ၾကတာကိုး..
“သူက VIPလားမသိဘူး၊ မုန္႔အရင္ရတယ္..”တို႔..
“သူက ခံုႏွစ္ခံုဝယ္ထားတာလားမသိဘူး.. ေဘးခံုးမွာ ဘယ္သူမွမရွိဘူး..”တို႔..
အဲဒီလိုေတြ မၾကားတၾကားေျပာေနၾကတယ္..
အဲဒီစိတ္ဓာတ္ေတြ ဘာလို႕ မေျပာင္းၾကေသးတာလည္းမသိဘူး..

လူေတြၾကည့္ေတာ့ ပညာတတ္ ႏိုင္ငံျခားေတြေတာင္ ေရာက္ေနၾကၿပီ..
စိတ္ဓာတ္က မိန္းခေလးျမင္ရင္ ရိခ်င္ေနေသးတယ္.. ခက္တယ္..

မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ...
က်မ ..
အမိျမန္မာျပည္သို႔ ျပည္လည္ေရာကိ္ရွိခဲ့ပါၿပီ..

စာဖတ္သူမ်ားအားလံုးကို အစဥ္ေလးစားလွ်က္..
နမ္းမဝ(အျဖဴေရာင္နတ္သမီး)

Read more »